 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 245 |
| ตอนนี้เราจะ18แล้วเราแค่ขอแม่ไปเที่ยวกับเพื่อนเท่านั้นแม่ก้ห้ามและถามทุกอย่าง ทั้งเบอร์เพื่อน ที่อยู่ เพื่อนคนนั้นเป็นใคร แล้วไปกี่คนเราก็ไม่รู้จะถามทำไมถึงยังไงแม่ก็ไม่ให้ไปอยู่ดี เราก็ไม่เข้าใจเหมือนก้นทั้งที่เราโตที่จะไปไหนมาไหนได้แล้วก็รู้อยู่ว่าห่วงแต่คิดว่ามันจะมากไปไหม ทีแม่คนอื่นเขายังให้ไปเลยตั้งแต่ขึ้นมัธยมมาห้ามทุกอย่างให้เราอยู่บ้านอย่างเดียวบางครั้งเราต้องเสียโอกาศบางอย่างไปทั้งที่อธิบายให้ฟังแล้วว่ามันมีประโยชน์แค่ไหนแต่ท่านก็ไม่ฟัง ไม่รู้ว่าท่านเคยเชื่อใจเราบ้างหรือป่าว ช่วงนี้ร้องไห้ทุกวัน เราอยากใช้ชีวิตอยากมีอิสระบ้างอยากให้เข้าใจเรามั้งทั้งที่เราพยายามทำทุกอย่างที่ท่านต้องการก็แค่อยากให้บางครั้งปล่อยๆมั่งฟังกันมั่ง ไม่รู้จะทำยังไงดีเพื่อนก็นัดไว้แล้วด้วย |
|
| ULO |
| (8 พฤษภาคม 2556 เวลา 20:24:41) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 244 |
ตอนนี้เราอายุ 18 แล้วน่ะ แต่พ่อแม่ก็เห็นเราเป็นเด็กอยู่เลย กลับบ้านดึกก็ไม่ได้ ไปเที่ยวกับเพื่อนก็ถามว่าไปกับใครเพื่อนชื่ออะไร บ้านอยู่ไหน อยากไปเที่ยวกับเพื่อนตอนกลางคืนก็ไม่ได้ ไม่ได้รับโทรศัพท์ก็โดนบ่น จะไปนอนบ้านเพื่อนก็ไม่ให้ไป แม่ยังบอกให้เราไปเล่นกับเด็กประถม แม่จะให้เราเป็นเด็กหรอ แล้วก็ชอบบอกว่าเราเป็นเด็ก ขนาดอยากไปเรียนต่อมหาลัยที่จังหวัดอื่นที่อยู่ไกลๆจากจังหวัดที่ตัวเองอยู่ก็ไม่ให้ไปเลย บอกว่ามันไกล จะอยู่ได้หรอ พ่อแม่ไม่เคยปล่อยให้เราอยู่คนเดียว เราอยากอยู่ไกลๆจะได้พิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นว่าเราอยู่ได้ แต่ก็น่ะ พ่อแม่ก็ไม่ให้ไป ให้เราเรียนมหาลัยใกล้จังหวัดที่ตัวเองอยู่ เราไม่เข้าใจแม่จริงๆ เราอยากให้พ่อแม่เข้าใจตัวเราบ้าง ไม่ใช่คิดเอง ว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน ก็อดีต กับปัจจุบันมันไม่เหมือนกันแล้วน่ะพ่อแม่ ถ้าจะพูดอธิบายให้แม่ฟังก็บอกว่าเถียง เราก็เคยทำอย่างนึงน่ะ ตอนแม่บ่น เราก็เอาเสียบหูฟังเปิดเพลงฟังไม่ให้ได้ยินเสียงแม่บ่นเลยด้วย ตอนแรกก็นึกว่าจะมีเราทำคนเดียวที่ไหนได้ก็มีคนทำเหมือนกัน ว่าแต่เพื่อนๆทำกันป่าว ^^?
ความรู้สึก การกระทำที่โดนเหมือนกันคือความคิดเห็น 212 , 213 , 214 เลยค่ะ T^T |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 243 |
พ่อ.............................ตั้งแต่เกิดมาพ่อไม่เคยพูดดว้ยดีๆๆมีแต่ตอกย่ำเยีบให้จบดินทำอะไรก็ด่าผิดทุกอย่างตีทำร้าย
เรามาตลอดตั้งแต่เด็กจนโต้ทำร้ายร้างกายทำร้ายจิตใจทำร้ายแม่บอกให้แม่ไปตายทุกวันบอกว่าเราเลวไม่เคยดีเลยพ่อ
ชอบเอาเรื่องของคนในครอบครัวไปพูดนอกบ้านพ่อชอบบอกว่าแม่ไม่ดีพี่สาวไม่ดีตัวเราไม่ดีเพราะพ่อไม่เคยจะรัปฟัง
พ่อไม่เคยแคร์ความรู้สึกคนในบ้านพ่อจะกินข้าวคนเดียวไม่รอแม่พ่อกินข้าวคนเดียวหมดเป็นหม้อทั้งๆๆที่คนในบ้าน
ยังไม่มีใครได้กินเลยพ่อชอบชื้อของมากินคนเดียวไม่เคยคิดเลยว่าแม่จะกินได้หรื่อป่าวพ่อชอบเอาของกินไปแอบ
กลัวว่าลูกจะกิน..พ่อเป็นคนชอบเลี้ยงนก..นกที่อยุ๋ในบ้านประมาณ20ตัวเวลาที่พ่อเอานกไปตากแดดใครก็ห้ามสักเสื้อ
ผ้าแต่ทุกคนรุ็เรื่องป่าวว่าพ่อเอานกไปตากแดดทูกวันแล้วคนในบ้านก็สักเสื้อผ้าไม่ได้เลยเวลานอนก็โดนลมอยุ๋คน
เดียวชอบตี้หลานสาวอาอยุ๋3ขวบแต่ชอบสอบให้หลานชายเป็นคนนิสัยไม่ดีสรุปนะเพราะเยอะมาก
พ่อ..ไม่เคย..รอกินข้าวพร้อมคนในบ้านเห็นแก่ตัวสันดานเสียด่าแม่ทุกวันบอกให้แม่ไปตายทุกวันด่าเราด่าพี่สาว
อยากได้อะไรก็ต้องได้ไม่เคยสนใจความรู็สึกคนในบ้านปากดีชอบเอาเรื่องคนในบ้านไปนินทานอกบ้านไม่อยาก
มีพ่อท้นมาตั้งแต่เกิดจนตอนนี้อาอยู่21-22แล้วก็ยังไม่มีอะไรดีขึน..เราเป็นลูกเณรคุณ...เพราะเราเกีตรพ่อ |
|
| pop |
| (22 เมษายน 2556 เวลา 16:46:11) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 242 |
เนเธฃเธฒเนเธกเนเธฃเธนเนเธเนเธฐเธงเนเธฒเนเธเธฃเธเธฐเนเธเนเธเนเธซเธกเธทเธญเธเนเธฃเธฒเธเนเธฒเธ เธเธญเธเธเธตเนเนเธฃเธฒเธญเธฒเธขเธธ28 เนเธฅเนเธงเธเธตเธงเธดเธเธเธฑเนเธเนเธเนเนเธเนเธเธเธเนเธฃเธตเธขเธเธเธฃเธดเธเธเธฒเธเธ เธเธญเธเธญเธเนเธงเนเนเธฅเธขเนเธฃเธฒเนเธกเนเธกเธตเธเธงเธฒเธกเธชเธธเธเธชเธฑเธเธเธดเธเนเธเธตเธขเธง เนเธฃเธฒเธเธฑเธเธเนเธญเธเนเธเนเธเนเธซเธกเธทเธญเธเธเธเธเธตเนเนเธกเนเธกเธตเธชเธฑเธเธเธกเธเธฑเธงเธเธเนเธเธตเธขเธงเนเธเธฃเธฒเธฐเธเธฑเนเธเนเธเนเนเธฃเธฒเธเธฑเธเธเนเธญเธเธเธญเธเนเธเนเธเน เนเธฃเธฒเนเธกเนเนเธเธขเนเธเนเนเธเนเธซเธเนเธฅเธข เนเธกเนเธกเธตเนเธเธทเนเธญเธ เธญเธขเธนเนเนเธเนเธเนเธฒเธเธเธญเธเธเธฐเธเธฒเธเธงเนเธฒเนเธเนเธฃเธเนเธฃเธตเธขเธ เนเธกเนเธงเนเธฒเธเธฐเนเธเนเธเธจเธเธฒเธฅเธญเธฐเนเธฃเธซเธฃเธทเธญเธเธฐเธเนเธงเธเธเธดเธเนเธเธญเธกเธเนเธเธฒเธกเนเธฃเธฒเธเธฐเธญเธขเธนเนเนเธเนเธเนเธฒเธเนเธเธฃเธฒเธฐเธเนเธญเธเธฑเธเนเธกเนเนเธกเนเนเธเธขเธเธฒเนเธฃเธฒเนเธเนเธเธตเนเธขเธงเนเธเธดเธเธซเธนเนเธเธดเธเธเธฒเนเธซเธกเธทเธญเธเธเธฑเธเธเธฃเธญเธเธเธฃเธฑเธงเธเธเธญเธทเนเธเนเธญเธขเนเธฒเธเนเธเธซเธกเธนเนเธเนเธฒเธเธเธตเนเนเธฃเธฒเธญเธขเธนเนเธเนเธงเธเนเธเธจเธเธฒเธฅเนเธเนเธฒเธเธฐเธกเธตเธเธฒเธเธฃเธทเนเธเนเธฃเธดเธเนเธฃเธฒเธเนเนเธกเนเนเธเธขเนเธเนเนเธเธเธฒเธเธเธตเนเธฃเธฒเธเธฑเธเธเนเธญเธเธเนเธญเธเธกเธฒเนเธญเธเธเธฑเนเธเธเธนเนเธเธทเนเธญเธเธเธตเนเธญเธฒเธขเธธเธฃเธธเนเธเธฃเธฒเธงเธเธฃเธฒเธงเนเธเธตเธขเธงเธเธฑเธเนเธฃเธฒเนเธเนเธฒเธกเธตเธเธงเธฒเธกเธชเธธเธเธเธฑเธเธเธฒเธกเธเธฃเธฐเธชเธฒเนเธเนเธเนเนเธฃเธฒเธเนเนเธเธขเนเธเธเธฑเนเธเนเธญเธเธฃเนเธญเธเนเธซเนเธงเนเธฒเธเธณเนเธกเนเธเนเธญเธญเธเนเธเธเธฒเธเธเธฃเธฐเธเธนเธเนเธฒเธเธเธดเธเนเธเธตเธขเธงเนเธฃเธฒเธขเธฑเธเธเธณเนเธกเนเนเธเนเนเธฅเธขTT เธเธญเธเธญเธเนเธงเนเธเนเธญเธเนเธฅเธขเธเธฐเนเธฃเธฒเธเธฑเธเธเนเธญเธเนเธฃเธฒเนเธกเนเนเธเนเธเนเธฒเธเธญเธณเนเธ เธญเธขเธฑเธเนเธกเนเนเธเธขเนเธเนเนเธเนเธฅเธข(เนเธฃเธฒเนเธเธเธฅเธฑเธเธเธนเธเนเธเนเธเนเธฒเธเธเธฑเธเนเธฃเธเนเธฃเธตเธขเธเธเนเธเธธเธเนเธฅเนเธง)เธกเธตเธญเธขเธนเนเธเธฃเธฑเนเธเธซเธเธถเนเธเนเธฃเธฒเธเธฑเธเธชเธดเธเนเธเนเธญเธเนเธเนเธฅเนเธเธเธฑเธเนเธเธทเนเธญเธเธเธญเธเธเนเธฒเธเนเธเนเนเธกเนเนเธเธฅเธเธฒเธเธฃเธฑเนเธงเธเนเธฒเธเนเธเนเธฒเนเธซเธฃเนเธเธฃเธฐเธกเธฒเธ6เนเธกเธเนเธขเนเธเธเธถเธเธเธฐเนเธเนเนเธฃเธฒเธเนเธฃเธตเธเธเธฅเธฑเธเธเนเธฒเธเนเธเนเธชเธดเนเธเธเธตเนเธเธณเนเธซเนเนเธฃเธฒเธเธเนเธเธกเธฒเธเธเธตเนเธชเธธเธเธเธทเธญ เธเนเธญเธเธฑเธเนเธกเนเธเธดเธเธเธฃเธฐเธเธนเธเนเธฒเธเนเธกเนเนเธซเนเนเธฃเธฒเนเธเนเธฒเธเนเธฒเธ เนเธฃเธฒเนเธฃเธตเธขเธเนเธฅเนเธงเนเธฃเธตเธขเธเธญเธตเธเนเธเนเธฒเธเนเนเธกเนเนเธเธดเธเนเธซเน เนเธฃเธฒเนเธฅเธขเธเธฑเนเธเธฃเธญเธเธเนเธเธฅเธญเธซเธฅเธฑเธเนเธเธเธฒเธเนเธเนเธฒเนเธซเธฃเนเธเนเนเธกเนเธฃเธนเนเธฃเธนเนเนเธเนเธงเนเธฒเนเธฃเธฒเธเธเนเธเธเธทเนเธเธเธถเนเธเธกเธฒเนเธเธฃเธฒเธฐเนเธชเธตเธขเธเธซเธกเธฒเธกเธฑเธเธเธฑเธเธเธฑเธเธเธถเนเธเธเธญเธเธเธฑเนเธเนเธฃเธฒเนเธซเนเธเธเธเธเธเธเธกเธตเธเธฃเธฐเธญเธญเธเธกเธฒเธเธดเธเธเธเธฒเธเนเธฅเนเธง เนเธฃเธฒเนเธเนเธเธตเธงเธดเธเธเธธเธเธงเธฑเธเธญเธขเธนเนเนเธเนเนเธเธเนเธฒเธเธกเธตเนเธเธทเนเธญเธเธเนเนเธเนเธเธตเนเนเธฃเธเนเธฃเธตเธขเธเนเธฃเธฒเธญเธขเธฒเธเธเธฃเธถเธเธฉเธฒเธญเธขเธฒเธเธเธธเธขเธเธฑเธเนเธเธทเนเธญเธเธเนเธกเธตเนเธเนเธเธฒเธเนเธเธตเธขเธงเธเธทเธญเนเธเธเธธเธขเธเธฑเธเธเธตเนเนเธฃเธเนเธฃเธตเธขเธ เนเธเธทเนเธญเธเธเธเธญเธทเนเธเนเนเธเนเธฒเธเนเธกเธตเธกเธทเธญเธเธทเธญเธเธฑเธ เธกเธตเนเธเนเธเธเธธเนเธเธเนเธฒเธเธชเนเธงเธเธเธฑเธงเนเธฃเธฒเนเธกเนเธกเธตเนเธกเนเนเธเนเธเธฐเธเธณเธฃเธฒเธขเธเธฒเธเนเธฃเธฒเธเนเธเนเธญเธเนเธเนเธเนเธเธตเนเธฃเนเธฒเธเธญเธดเธเนเธเธญเธฃเนเนเธเนเธ(เธเนเธฒเธเนเธฃเธฒเธกเธตเธเธญเธกเธเธดเธงเนเธเธญเธฃเนเธเนเธฐเนเธเนเนเธกเนเธกเธตเธญเธดเธเนเธเธญเธฃเนเนเธเนเธเธญเนเธฐ)เธเธญเนเธฃเธฒเธเธญเธฃเนเธญเธเนเธซเนเธเนเธญเธเธฑเธเนเธกเนเธเธดเธเนเธซเนเนเธเนเธฒเธเนเธเธญเธเนเธฃเธฒเธงเนเธฒเนเธเธฅเธทเธญเธเธญเธญเธเนเธเนเธเนเธเธตเนเธฃเนเธฒเธเนเธเนเธเธเธฃเธฑเนเธเนเธเนเธเธญ เนเธฃเธฒเธกเธตเธเธตเธงเธดเธเนเธกเนเนเธซเธกเธทเธญเธเธเธเธญเธทเนเธเธกเธฒเธเธฑเนเธเนเธเนเนเธเนเธเธเธฒเธฃเนเธฃเธตเธขเธเธเธญเธเนเธฃเธฒเธเนเธญเธเธญเธขเธนเนเนเธเธฃเธฐเธเธฑเธเธเธตเน1-10เธเธญเธเธซเนเธญเธเนเธกเนเธญเธขเนเธฒเธเธเธฑเนเธเนเธฃเธฒเธเธฐเนเธเธเนเธกเนเธชเธฒเธเนเธเนเธเนเธเนเธเนเธเธทเธญเธเน(เนเธกเนเนเธเนเธเนเธ เนเธกเนเนเธเนเธเธณเธซเธเธด เนเธกเนเนเธเนเธเนเธฒ เนเธเธฃเนเธเธขเนเธเธญเนเธซเธกเธทเธญเธเนเธฃเธฒเธเนเธฒเธ)เธเนเธฒเธเนเธฃเธฒเนเธเนเธฒเนเธกเนเธกเธตเธเธณเธซเธเธด เธซเธฃเธทเธญเธเนเธฒเธซเธฃเธญเธเธเนเธฐ เนเธฃเธฒเธเธญเนเธเนเธเธณเธงเนเธฒเธชเธฒเธเนเธเนเธเนเธฅเธขเธเธตเนเธเธตเธขเธงเนเธฃเธฒเธเธงเธเธฃเนเธฒเธงเธกเธฒเธเนเธกเนเธฃเธนเนเธเธฐเธเธณเนเธเธเธเนเธเนเธเนเธเธงเธฑเธขเธฃเธธเนเธเนเธกเนเนเธเนเธเธฐเนเธเธเธดเธง เนเธเธเธณเธฃเธฒเธขเธเธฒเธ เธเธณเนเธเธฃเธเธเธฒเธเนเธฃเธฒเธขเธฑเธเนเธกเนเนเธเนเนเธเนเธฅเธข เนเธเนเธฒเธเธญเธเนเธฃเธฒเธงเนเธฒเธญเธญเธเนเธเธเนเธฒเธเธเธญเธเธเธณเนเธกเธเธญเนเธฃเธฒเธญเธญเธเนเธเธเนเธฒเนเธเนเธเนเธฒเธขเธกเธฑเธเธเนเธญเธเนเธเธดเนเธกเธเนเธฒเธฃเธณเธเธฒเธ..เนเธฃเธฒเนเธเนเธเธเธงเธฒเธกเธฃเธนเนเธชเธถเธเธเธตเนเธกเธฒเธเธฒเธเธงเนเธฒเธเธณเนเธกเนเธฃเธฒเธเธถเธเนเธกเนเนเธซเธกเธทเธญเธเธเธฃเธญเธเธเธฃเธฑเธงเธเธเธญเธทเนเธเนเธฃเธฒเนเธเธเธเธฑเธเธเธฑเนเธเธเธฒเธขเนเธฅเธฐเนเธ เนเธกเนเนเธเนเนเธเธทเนเธญเธเธเนเธฒเธเนเธเนเธฒเธขเธฑเธเธซเธฑเธงเนเธฃเธฒเธฐเนเธฅเธขเธงเนเธฒเนเธฃเธฒเนเธเนเธเธเธเธขเธฑเธเนเธเธเธฑเธเนเธเนเธเนเธฒเธซเธฃเธทเธญเนเธเธฅเนเธฒเนเธกเนเธเธเนเธเธฃเนเธฅเธข เนเธฃเธฒเธฃเนเธญเธเนเธซเนเธเธฑเธเนเธฃเธทเนเธญเธเนเธเธดเธกเนเธเธตเนเธกเธฒเธเธฅเธญเธเธเธเธเธฃเธฐเธเธฑเนเธเนเธเนเธฒเธกเธซเธฒเธฅเธฑเธขเนเธฃเธฒเนเธเธดเนเธเธเธฐเนเธเนเธขเนเธฒเธขเธญเธญเธเธเธฒเธเธเนเธฒเธเธกเธฒเธญเธขเธนเนเธเนเธฒเธเธเธญเธเนเธเนเธเนเนเธกเนเธงเธฒเธขเธเธตเนเธเธฐเธญเธขเธนเนเธญเธขเนเธฒเธเธเธฑเธเนเธเนเธเนเธเนเธฃเธฒเนเธเนเธฒเธซเธญเนเธเธทเธญเธเธฅเธฐ2800เธเธฒเธ เธเธดเธเธญเธขเธนเนเนเธเธทเธญเธเธเธถเธ+เธเนเธฒเธเนเธณเธเนเธฒเนเธเธเนเธฒเนเธเนเธเนเธเธทเนเธญเธเธเธเธญเธทเนเธเนเธเนเธเธเธเธฃเธฐเธกเธฒเธ8-9เธเธฑเธ/เนเธเธทเธญเธเนเธเนเนเธฃเธฒเธเธฅเธฑเธเนเธเนเธกเธฒเนเธเน5000เธเธฒเธ เนเธกเนเนเธเนเธงเนเธฒเธเนเธฒเธเนเธฃเธฒเธเธเธเธฐ เธเนเธฒเธเนเธฃเธฒเธเธทเธญเธงเนเธฒเธกเธตเธเธฒเธเธฐเธเธญเนเธเธดเธเธซเธเนเธฒเธเธนเธเธฒเนเธเธชเธฑเธเธเธกเนเธเน เนเธเนเธเธนเธเนเธญเธเธฑเธเนเธกเนเธเธณเธเธฑเธเนเธฃเธฒเธชเธด เนเธฃเธทเนเธญเธเธเธตเนเนเธกเนเธกเธตเนเธเธฃเธฃเธนเนเนเธกเนเนเธเนเธเธฒเธเธดเธเธตเนเธเนเธญเธเธเนเนเธกเนเธกเธตเนเธเธฃเธฃเธนเนเธงเนเธฒเนเธฃเธฒเธเธฑเธเธเนเธญเธเธญเธขเธนเนเธเธฑเธเธขเธฑเธเนเธ เนเธฃเธฒเธญเธเธเธเนเธฃเธตเธขเธเนเธซเนเธเธเธเธตเธงเธดเธเนเธเธกเธซเธฒเธฅเธฑเธขเธเนเนเธกเนเธกเธตเธญเธฐเนเธฃเธกเธฒเธเธซเธฃเธญเธเนเธฅเธดเธเนเธฃเธตเธขเธเนเธชเธฃเนเธเนเธฃเธฒเธเนเธเนเธญเธเธเธฅเธฑเธเธซเธญเนเธเธฃเธฒเธฐเนเธเธทเนเธญเธเธเธเธญเธทเนเธเนเนเธเนเธฒเธเธฐเนเธเนเธเธตเนเธขเธงเธเธฑเธเธเนเธฒเธเธซเธฒเธญเธฐเนเธฃเธเธดเธเธเนเธฒเธ เนเธเนเนเธฃเธฒเนเธกเนเนเธเธซเธฃเธญเธเนเธเธฃเธฒเธฐเนเธฃเธฒเนเธกเนเธกเธตเธเธฑเธ เนเธฃเธฒเธญเธขเธฒเธเธเธฐเธเธณเธเธฒเธเนเธเธเนเธงเธขเธเนเธฐเนเธเนเธเธณเนเธกเนเนเธเนเนเธเธฃเธฒเธฐเธเนเธญเธเธฑเธเนเธกเนเนเธกเนเนเธซเนเนเธฃเธฒเธเธณเธเธฒเธ เธเธเธเธเธเธฃเธดเธเธเธฒเนเธฃเธฒเธกเธฒเธเธณเธเธฒเธเธเธตเนเธเธฃเธดเธฉเธฑเธเนเธซเนเธเธซเธเธถเนเธเนเธเธดเธเนเธเธทเธญเธเธเนเธเธทเธญเธงเนเธฒเนเธขเธญเธฐเธญเธขเธนเนเนเธฃเธฒเธเธขเธฒเธขเธฒเธกเธเธฃเธฑเธเธเธฑเธงเธเธธเธเนเธญเธขเนเธฒเธเนเธเธเธตเธงเธดเธเนเธฃเธฒเนเธซเนเนเธเนเธฒเธเธฑเธเธชเธฑเธเธเธกเธเธตเนเธเธณเธเธฒเธ...เธเธญเธเธเธตเนเนเธฃเธฒเธกเธตเธเธงเธฒเธกเธชเธธเธเธเธฑเธเธเธฒเธฃเธเธณเธเธฒเธเธกเธตเธเธงเธฒเธกเธชเธธเธเธเธตเนเธญเธขเธนเนเธเธฑเธเนเธเธทเนเธญเธเธฃเนเธงเธกเธเธฒเธ...เนเธฅเธฐเนเธฃเธฒเนเธกเนเธเธดเธเนเธกเนเนเธเนเธเธฐเธเธฅเธฑเธเนเธเธเนเธฒเธเนเธฅเธขเนเธกเนเนเธเธขเนเธฅเธข..เนเธกเนเธญเธขเธฒเธเธเธฅเธฑเธเนเธเธชเธนเนเธงเธฑเธเธงเธเธเธฑเนเธเธญเธตเธ
....
...
..
.
เนเธฃเธฒเธเธญเนเธเนเธเธเธเนเธซเนเธเนเธเนเธเธฑเธงเธญเธเธเธฑเธเธเธน เธเธตเนเนเธฃเธฒเนเธกเนเธฃเธนเนเธชเธณเธเธถเธเธเธธเธเธเธธเธเธเนเธญเนเธกเนเธเธตเนเนเธซเนเธเธณเนเธดเธเธดเธเนเธฃเธฒ
เธเธฅเธญเธเนเธงเธฅเธฒเธเธตเนเธเนเธฒเธเธกเธฒเนเธฃเธฒเนเธกเนเนเธเธขเธฃเธนเนเธชเธถเธเธเธถเธเธเธงเธฒเธกเธฃเธฑเธเธเธญเธเธเนเธญเนเธกเนเนเธฅเธข เนเธกเนเธกเธต เนเธฃเธฒเธเธญเธเธตเธงเธดเธเธเธตเนเนเธซเธฅเธทเธญเธซเธฒเธเธงเธฒเธกเธชเธธเธเนเธซเนเธเธฑเธงเนเธญเธเธเนเธฒเธ
..เนเธฃเธฒเธชเธฑเธเธเธฒเธเธฑเธเธเธฑเธงเนเธญเธเนเธงเนเธเนเธฒเธเธฒเธเธดเธเธตเนเนเธฃเธฒเธกเธตเธเธฃเธญเธเธเธฃเธฑเธงเนเธฃเธฒเธเธฐเนเธฅเธตเนเธขเธเธฅเธนเธเนเธซเนเธเธตเธเธตเนเธชเธธเธเนเธซเนเธเธงเธฒเธกเธญเธเธญเธธเนเธเนเธเนเธฒเธกเธฒเธเธเธตเนเธชเธธเธ เนเธฅเธฐเธเธฐเนเธกเนเนเธฅเนเธฒเนเธฃเธทเนเธญเธเธเธญเธเนเธฃเธฒเนเธซเนเธฅเธนเธเธเธฑเธ..เธเธฐเธเธญเนเธเนเธเนเธงเนเนเธเนเธเธเธเนเธเธตเธขเธงเธเธเธซเธกเธเธฅเธกเธซเธฒเธขเนเธ |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 241 |
| ผมอายุ 23 นะ เท่าที่ดูหลายๆคอมเม้น เด็กกว่าผมทั้งนั้น สมัยผมวัยรุ่น แม่ผมก็ไม่เคยให้ไปเที่ยวไหน แต่ก็เพราะผมก็ไม่ชอบไปไหนอยุแล้ว เรียนดี มีอนาคต แม่ผมก็เลี้ยงผมมาตัวคนเดียว ผมไม่มีทางลืมพระคุณหรอก สิ่งที่ผมทะเลาะกับแม่มีเรื่องเดียว คือ เรื่องผมมีแฟน ตั้งแต่เด็กจนโต ผมเพิ่งจะมีคนที่รักผม แต่แม่ก็มองว่าแฟนผมจะมาหลอกหรืออะไร ยังไม่ได้เจอกันก็หาว่าแฟนผมแรดบ้าง เจ้าเล่ห์ นิสัยเลว ดูแค่จากรูปแค่นั้นก็มาตัดสินคนคนหนึ่งแบบนี้หรอ-*- แล้วก็เที่ยวอ่านข่าว ผญ หลอก ผช ฆ่าตัวตาย เอามาบลัฟให้คนในบ้านเชื่อเปนตุเปนตะให้ระแวงไปทั้งที่แฟนผมหนะ มีการศึกษา เรียนก้ดี ไม่เจ้าชู้ ไม่ชอบเที่ยวเหมือนผม เราเข้ากันได้ดี รักกันมาก ผมเองก็ไม่เจ้าชู้ พ่อแม่เค้าเองก็หวงลูกสาว และคิดว่าผมจะมาแย่งความรักลูกเขาไปจึงก็ไม่ชอบผมตอนนี้อาจเข้าขั้นไม่อยากเห็นหน้าแล้วด้วยซ้ำ ไม่เหมือนแต่ก่อนที่เขาคิดว่าแค่เพื่อน บางครั้งเรื่องบางเรื่อง พวกผู้ใหญ่แหละที่มีปัญหาและชอบใช้อารมณ์ตัดสินปัญหา เรารักกันไม่เคยคิดเรื่องเซ็กซ์เลยทั้งที่ก็โตกันแล้วเรียนจบแล้วทำงานแล้ว รักด้วยใจแท้ๆ แต่ผู้ใหญ่จะกลัวอะไรนักหนา ไม่เชื่อใจลูกตัวเองหรือแค่ไม่ชอบหน้าแฟนลูก บังคับให้ผมเลิกกับเขาเพื่อจะเอาชนะอะไรบางอย่าง สนองความรู้สึกตัวเองโดยไม่คิดว่าผมจะรู้สึกยังไง ที่ผ่านมาคนที่ไม่ดีกับผม ผมก็เลิก ผมมีวิจารณญาณพอจะดูออกว่าใครเป็นยังไง ส่วนคนที่รักผม ผมก็รักเขา และก็ไม่เห็นด้วยที่แม่ผมเองจะไปราวีเขา ทำลายชีวิตเขา แม่เขาก็ใช่ย่อย มาว่าผมกลางงานปริญญาผมเอง เฮ้อ แม่ง ผมเบื่อนะ บางทีอยากไปสะให้รุแล้วรุรอด คิดมากทุกคืนนอนไม่หลับ มีแต่แฟนผมคอยให้กำลังใจเสมอ มีแต่เขาที่อยู่กับผม เข้าใจความรู้สึกผม ผมควรทำยังไงดีผมเองไม่อยากทะเลาะกับแม่แล้วก็ไม่อยากเสียเขาไปด้วย :( |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 240 |
| เนเธฃเธฒเนเธกเนเนเธเนเนเธกเนเธซเธฃเธญเธเธเธตเนเธงเนเธฒเนเธฃเธฒ เนเธเนเธขเธฒเธขเนเธฃเธฒเธเนเธฒเธเธซเธฒเธเธเธญเธเธซเนเธฒเธกเธเธนเนเธเธซเนเธฒเธกเธเธตเนเธญเธขเนเธฒเธเนเธเธฃเธจเธฑเธเธเน เนเธเนเธเธญเธเธงเนเธฒเธกเธฑเธเธเนเธญเธเธชเนเธงเธเธเธฑเธงเธกเธฒเธเนเธเนเธขเธฒเธขเธเนเธซเนเธฒเธกเนเธญเธฒเนเธเธฃเธจเธฑเธเธเนเธเธดเธเธเธฑเธงเนเธเธฃเธฒเธฐเธเธฅเธฑเธงเนเธญเธเนเธเนเธฅเนเธเนเธเธกเธชเน เธเธฑเนเธเนเธเธตเนเนเธเธฃเธจเธฑเธเธเนเธเนเนเธกเนเธกเธตเนเธเธกเธชเนเธญเธฐเนเธฃเนเธเนเธเธฑเธเนเธเธฅเธเนเธเธขเธเนเธญเธซเธนเธเธฑเธเธขเธฑเธเธเนเธฒเธงเนเธฒ เธเธเธฅเธเธเธกเธเธณเธญเธฐเนเธฃเนเธกเนเนเธเนเนเธฅเธขเนเธเนเนเธซเธก |
|
| darkzo |
| (1 เมษายน 2556 เวลา 18:08:32) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 239 |
อยากตายยยยยยยยยยย
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 238 |
ผมอายุ14อีกไม่กี่เดือน15ผมขอตังแม่ไปซื้อvansแล้วแม่ก็ถามไส่ไปไหนผมบอกไปเรียนพิเศษ แม่บอกไส่แล้วเก่งขึ้นป่าว ผมบอกป่าว ก็แค่อยากมีไส่กับเคามั้ง แม่บอกแล้วไอตังที่ไห้ไปร.ร.ไม่ไช่น้อย ผมได้ไปสับดาละ500แล้วนิก็ปิดเทอมแล้วผมก็ไม่ได้ตังอยู่บ้านก็ไม่ได้ ก่อนที่ผมจะมาขอ เมื่อวานแม่ซื้อแคชไอแพดไห้น้อง990ร้องเท้าแค่700 ที่กับน้องแม่ซื้อไห้ได้กับผมไม่ซื้อ ผมเบื่อมากเบื่อแม่ที่ไม่เข้าไจผม ดูเหมือนพ่อแม่ไม่รัก. วันๆๆเคาก็คุยแต่กับน้อง เวลาขอไปเที่ยวกลางคืนกับพี่ก็ไม่ไห้ไปผมเหมือนเด็กเก็บกด ไม่ได้ไปไหน วันๆๆได้แต่อยู่กับบ้าน น้อยใจ ไม่อยากมีน้อง เบื่อชีวิต อยากมีชีวิตดีๆๆกับเขาบ้าง ไครพอที่จะไห้ความคิดเห็นต่อผมก็ช่วยๆๆบอกกันหน่อย flukfocus@hotmail.com
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 237 |
| คือหนูมีแฟนแล้วแล้วแม่ก้รู้ด้วยทั้งสองฝ่ายเคยคุยกันฝ่ายชาายเคยชวนหนูไปเที่ยวหนูก้บอกแม่ของฝ่ายชายไปว่าต้องขอแม่ก่อนแม่ของฝ่ายชายก้เป็นคนไปขอก้ไม่สำเร็จ(เสียมารยาทช่ายป่ะจะไปเที่ยวเกาะจองเรือไว้เลย)ขอก้ครั้งก้ไม่ได้ไปหนูอยากรู่วิธีที่ปม่จะปล่อยหนูเป็นอิสระและปล่อยหนูให้ไปหาแฟนบ้างเพราะอยู่ไกลกันขอวิธีเด็ดขาดหน่อยนะค้ะ |
|
| ปูเป้ |
| (24 มีนาคม 2556 เวลา 20:39:50) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 236 |
| เราบอกแม่เราเราโตแล้ว อยากได้รถสักคัน ตอนนี้ก็อยู่ม.4แล้ว ดูแลตัวเองได้แล้วอะ อยากไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนบ้างแม่ก็ไม่ได้ไปอยากไปเที่ยวในจังหวัดกับเพื่อนแม่ก็ไม่ไห้ไป ก็ไม่ได้ไปทำอะไรมิดีมิร้ายสักหนอยนี้นา เพื่อนก็เป็นเพื่อนผญ.ด้วย แบบนี้จะหนี้ไปเลยดี มั้ย แต่กลัวแม่น้อยใจอะ ทำไงดี อยากไปเที่ยว T^T |
|
| nulek |
| (22 มีนาคม 2556 เวลา 10:13:45) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 235 |
ปัญหามันมีอยู่ว่าเรารู้ว่าเราเคยทำผิดมาก่อนแต่เราก็ทำตัวใหม่แต่แม่ก็ไม่ให้โอกาสแก้ตัวกลับเอาแต่อดีตที่ผิดพลาดมาเป็นกำแพงกั้นไม่ให้ทำสิ่งที่ถูกต้อง
ตอนนี้หนูมีแฟนเราคิดวางแผนจะแต่งงานกันโดยทำตามที่ แม่ บอกว่าให้ผู้ใหญ่มาคุยเราก็ทำตาม พอแฟนหาฝ่ายทางญาติมาเจรจาแล้วบอกว่าจะให้เราก็เงินกันแต่งเอง บอกหลังจากนั้นอีก หนึ่งวันกลับบอกว่าไม่ต้องเดี๋ยวแม่ ช่วยเก็บเอง เก็บเดือนละ 5,000 บาท ซึ่งเราก็ต้องทำงานไปเรียนไป แล้วจะเอาเงินที่ไหนพอให้แต่ละเดือน พอเงินไม่พอจะให้เพราะโดนหักเนื่องจากหยุดงานไปสอบ ก็โดนต่อว่า ไม่สำนึกบุญคุณที่แม่เลี้ยงดูมา เห็นผัวดีกว่าแม่ เราก็ยอมรับนะว่าเราเป็นคนปากแข็ง พออยู่ใกล้กันไม่ถึง 5 นาทีก็เริ่มนั่งทาวงบุญคุณต่อตั้งแต่หนุเกิดได้ 2 ขวบยังไม่รู้เรื่องตั้งแต่ที่พ่อทิ้งไป หนูก็ไม่ได้คิดจะทิ้งเค้าไปไหน แต่อายุหนูตอนนี้ก็โตพอที่จะมีครอบครัวแล้ว หนูก็คิดว่าถึงหนูแต่งงานออกไปก็ยังเงินให้แม่ใช้ แต่อาจจะน้อยลงไป แม่เค้าไม่ยอม ทุกวันนี้เริ่มหนักขึ้นทุกวัน เราก็รู้นะว่าตัวเองเป็นคนอารมณ์ร้าย ทุกครั้งที่แม่ว่าก็จะเงียบคอยฟังมันอึดอัดนะที่จะอธิบายให้ฟังแต่แม่ไม่ยอมรับฟังอะไรเลย
อีกอย่างเราเคยทำผิดพลาดครั้งนึ่งคงเป็นเพราะอย่างนี้มั่งแม่ถึงไม่ไว้ใจ ก็เข้าใจเรื่องนี้อยู่แต่แม่ไม่ให้โอกาสแก้ตัวเลย แถมยังมีน้องต่างบิดาค่อยเลียเข็งเลียขาแม่คอยใส่ไฟ บอกว่าหนูรักผัวมากกว่าแม่
เลี้ยงหมาดีกว่าแม่ ก็มันน่าสงสารนิใครจะดูแลมันละ แม่ก็ไม่เข้าใจเรา เราก็อยู่กับหมาดีกว่ารับฟังทุกอย่างไม่โต้เถียงด้วย
อีกอย่างหนูคงผิดที่เกิดมาเป็นมารหัวขน
ขอโทษที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ
ขอโทษที่ปากแข็ง ปากหนัก
อึดอัดมากตอนนี้จะทำอย่าง อยากจะหนีออกจากบ้านจัง |
|
| pui |
| (21 มีนาคม 2556 เวลา 20:30:21) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 234 |
| หนีออกจากบ้าน |
|
| เเสด |
| (18 มีนาคม 2556 เวลา 22:34:15) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 233 |
| เเม่ไม่ชอบให้ไปเล่นเกมทำยังไงดี |
|
| opjhm |
| (18 มีนาคม 2556 เวลา 22:31:27) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 232 |
มีหลายครั้งที่น้องสาวก่อเรื่องแล้วโทษเรา ถ้าเรา...
-พูดให้รู้ = "กล้าเถียงได้ยังไง"
-หน้าบึ้ง = ไม่ต้องมาชักสีหน้า!
-ลองทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวพยายามพูดให้ใจเย็น = ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง!
-ทำหูทวนลม = คนเขาตักเตือนกันดีๆหัดฟังไว้ซะมั่ง
-หนี = โดนตีซ้ำ
ถ้าน้องเราทำแบบนั้น
-พูดให้รู้ = อ้าว...แล้วไม่รีบบอกล่ะ...
-หน้าบึ้ง = ไหน...มาคุยกับแม่ให้รู้เรื่องหน่อย...
-พยายามพูด = ลูกพอจะเล่าเรื่องไดมั้ย ว่าเรื่องมันเป็นยังไง
-ทำหูทวนลม = ไม่มีใครบอก ไม่มีใครดุ ไม่มีใครด่า
-หนี = ทุกคนไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว
---------------------------------------------------------------------------------
เราเคยยืมหนังสือมาอ่าน พออ่านแล้วเราก็วางไว้ในห้องกลับมาอีกทีเราก็ไม่เห็นมันแล้ว เรานึกว่าแม่เก็บไว้ให้ เราเลยไปถามแม่ "แม่ไม่เห็น" แม่พูด เราเลยไปถามน้องเพราะน้องเป็นคนชอบขโมย พอทวงไม่ได้เราก็ออกไปแต่ทุกคนกลับมาด่าเรา หาว่าเราไม่รักษาของ แม่ยังด่าซ้ำ "ยืมเขามาแล้วรักษาไม่ได้คราวหลังก็อย่าไปยืม!!!!" แม่ด่ามาแบบนี้ วันต่อมาแม่เห็นเรายังอ่านหนังสือเล่มนั้นแม่ก็ถามว่าทำไมยังไม่คืน เราเลยตอบไปว่าคืนสัปดาห์หน้าแต่แต๋มหาไว้ก่อนกลัวมันหายไปแล้วหาไม่เจอ แค่นั้นแหละแม่อึ้งเลย "แต่แม่ไม่ต้องห่วง ต่อไปนี้จะไม่ยืมหนังสือใครมาอ่านแล้ว เดี๋ยวหายอีก เดี๋ยวทุกคนก็มารุมด่าอีก..." "ทำไมลูกไม่บอกตั้งแต่แรก" "บอกแล้วเคยฟังมั้ย แม่มัวแต่หาว่าลกเถียง มัวแต่ด่า" อึ้ง...อึ้ง...สมน้ำหน้า สะใจ
-----------------------------------------------------------------------------------
เรามีโทรศัพท์อยู่ น้องสาวทำหายแต่ทุกคนกลับมาพูดว่า "แกโง่เองที่ไปฝากไว้กับน้อง" คนเป็นพี่ไม่ว่าทำอะไรก็ดูไม่ดีสักอย่าง โชคร้ายที่สุด...อยากตาย... |
|
| โลกโหดร้าย |
| (6 มีนาคม 2556 เวลา 15:12:59) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 231 |
เซงๆๆ เอ๊ะอารัยก้อยึดโทศัพน่าเบือ เฮ้ออออ
แถมจับเราไปยุบ้านพักเด็กอีก น่าเบื่อ เมื่อรัยจะปล่อยซักทีนะ
พูดความจิงยังๆก้อโดนด่า เฮ้อออออ เรา 14 แร๊วนะ |
|
| นุช |
| (24 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 14:58:36) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 230 |
เคยปีนกำแพงหนีไปเที่ยวกับเพื่อนแต่พ่อจับได้ -_- ซวยมากโดนพ่อกักยริเวณเลย
พ่อแม่ไม่ไว้ใจเพราะอายุ12เอง |
|
| จิณ |
| (22 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 17:23:41) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 229 |
| เซงที่คนอื่นชอบมาหาว่าเราทำไรผิดแลวคนในบ้านก็เชื่อโดยที่ไม่คิดจะถามอะไรเราหรือไม่คิดจะเชื่อใจเราว่าบ้างที่เราก็อาจจะไม่ได้ทำในเรื่องแบบนั้นทำไมต้องเชื่อคนอื่นก่อนด้วยเราเป็นในบ้านเดียวกันนะหัดคิดก่อนแลวค่อยเชื่อคนอื่นดิ |
|
| บีม |
| (5 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 13:45:15) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 228 |
| TT' เหมือนกัน เส้า รอวันเวลาที่จะโตไห้มากกว่านี้ >< |
|
| นาเนีย |
| (3 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 21:20:27) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 227 |
ตอนนี้ผมอายุ30กว่าแล้วเกิดมาในชีวิตเคยไปเท๋วต่างจังหวัดกับเพื่อน แค่ 2 ครั้ง ครั้งแลกไปพัทยา เมื่อ สามปีที่แล้ว ครั้งที่สองไปงานแต่งเพื่อนสนิท (มากๆๆๆๆ)เลยขอไปได้ แล้วเวลาจาออกไปเท๋วกลางคืน เกือบทุกครั้งต้องโดนว่า แต่ก้อมีความสุขมาก ที่ยังมีพ่อ มีแม่ ที่รออยู่ที่บ้าน รอว่ารอด่าเรา
ถ้า วันไหนไม่มีคนที่รักเรา (ตายแทนเราได้) มาด่ามาว่าเรา เราค่อยรู้สึกตัวว่าท่านมีค่าแค่ไหนก้อสายไปแล้ว ดังนั้น จงมีความสุขกับคำพูดคำด่าของคนที่เป็นห่วงเรา และ รักเรามากกว่าชีวิตของเค้าเอง เถอะครับ เข้าใจหลายๆกระทู้นะครับ เพราะผมก้อเคยเป็น แล้วโดนหนักมาก
ปล. ผมเป็นลูกชายคนโต ของบ้านคนจีน (หัวโบราณ) ที่มีความสุขที่สุด
ก้ออยู่ที่จะมองอะครับ |
|
| ผู้ชายอายุ 30 กว่า |
| (24 มกราคม 2556 เวลา 00:43:39) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 226 |
| พ่อแม่ไม่เคยเข้าใจในสิ่งที่เราพูดเลย ไม่เคยเข้าใจว่าเราอยากทำอะไร เราก็เป็นเด็กดีนะแต่ทำไมมองเราในแง่ร้ายตลอล ไม่เคยเชื่อใจกันเลย |
|
| Litty P |
| (18 มกราคม 2556 เวลา 22:08:03) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 225 |
คห.175
ก็พอเข้าใจหรอกค่ะที่พูดมาน่ะ เพราะคุณคงโตจนมีลูกแล้ว ถ้างั้นพ่อแม่ก็ควรนึกถึงวัยเด็กของตัวเองบ้างนะว่ามันน่าเบื่อยังไงกับการที่มีพ่อแม่หรือผู้ปกครองที่เป็นแบบเนี้ยอ่ะ แค่ขอไปงานวันเด็กที่จัดใกล้กับโรงเรียนยังไม่ให้ไปเลยค่ะ คิดดูเหอะพอขอก็ถามว่าใครชวน? อ้าว เวลาเราจะไปไหนนี่ต้องมีใครมาชวนด้วยเหรอ จะไปเพราะอยากไปนี่ไม่ได้เหรอ ก็งงเหมือนกันนะบางที เวลากลับมาบ้านอีก ก็รู้นะว่าเหนื่อย แต่นี่คือบ้านนะคะ ช่วยทำความเข้าใจนิดนึงว่านี่คือบ้าน!! พวกผู้ใหญ่อ่ะแทนที่จะแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ดันเหมาหมดเลย แล้วก็มาลงที่เด็กๆอย่างเราอ่ะ อารมณ์เสียที่ทำงานมาก็มาพาลใส่ แทนที่จะทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี กลับทำตัวแย่ยิ่งกว่าเด็กอีก ตอนนี้ก็หาไม่เจอแล้วค่ะ คำว่า ครอบครัวอบอุ่น ปัจจุบันก็เป็นเหมือนอดีต บ่นยังไงก็บ่นอยู่อย่างนั้นแหละ ชอบเอาเรื่องเก่ามาบ่นทั้งที่มันก็จบ+เคลียร์กันเรียบร้อย (จะขุดมาหาพระแสงอะไรคะ!!) หรือไม่ก็มาบ่นเราในเรื่องที่ประมาณว่า อ้าว นี่เราทำเชี้ยไรผิดเนี่ย นั่งเล่นคอมอยู่ดีๆก็แช่งครับท่าน "กะจะเล่นจนตายคาคอมแบบที่ออกข่าวเลยหรือไง?" อยากจะบอกกลับนะว่าก็รู้ไม่ใช่หรอว่าเราเป็นยังไง เล่นมีลิมิตแค่ไหน อยู่ด้วยกันมากี่ปีแล้วเนี่ย!! เป็นสิบๆปีที่อยู่ด้วยกันมา ส่วนมากแล้วผู้ใหญ่ไม่เคยจำได้ว่าลูกหลานตัวเองเป็นยังไงมีนิสัยแบบไหน (มั่นใจได้จากการบ่น) แต่เด็กนี่สิตรงกันข้าม เพราะจำได้อย่างแม่นยำว่า "คำต่อไปคืออะไร" สาเหตุก็มาจากการบ่นเรื่องซ้ำๆเดิมๆ จนบางคนโตจนอายุ 40 แล้วก็ยังต้องทนต่อไปกับนิสัยมาตรฐานของพ่อแม่!! |
|
| มายด์ |
| (18 มกราคม 2556 เวลา 20:46:38) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 224 |
ทำไมแม่ต้องคังเราไว้ไม่ไห้เราออกไปดูโลกภายนอกเลย เราไม่ไช้เด็กแล้วแต่แม่ก้อบอกเราว่าเรายังเด็กยุ เราอายุ 15 ปีแล้ว เราไม่ไช้เด็กที่ต้องยุไนบ้านตลอดเวลา แม่ไม่คยเข้าใจวัยรุ้นอย่างเราเลย ความสุขเล็กๆน้อยๆไม่มีไครเขามาสร้างไห้เราหลอกถ้าเราไม่สร้างมันขึ้นมาเอง แม่ก้อมีความสุขของแม่เราก้อน่าจะมีความสุขของเราบ้าง เราไม่เคยปิดบังอะไรกับแม่เลย แม่ยังไม่ไว้ไจเราอีก ไปไหนก้อบอก ไม่เคยโกหกเลยสักครั้ง ไนเมื่อบอกดีๆแล้วไม่ไห้ไปไม่ไห้ทำ เราก้อไม่รุจะทำยังไง เรารุว่าอะไรควนไม่ควน แล้วสิงที่เราทำมันก้อไม่ผิดกดหมายขอไหนเลยแล้วก้อไม่เสียหายตรงไหนเลย แต่ทำไมแม่ทำกับเราแบบนึ้ เราเป็นวัยรุ้นเราอยากหาประสบการอยากหาไรทำอยากหาไรที่มันท้าทายและสนุกๆ ชีวิตเปนของเรา แล้ว เราไม่ ไช้เด็กๆแล้ว แม่เข้าใจหนูสักทีก้อดีนะ
|
|
| จีน จร้า |
| (30 ธันวาคม 2555 เวลา 23:59:47) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 223 |
เราอายุ 13 น่ะ พ่อแม่เราไม่อยากให้เราไปพ่อเราบอกว่าอย่าไปเลยพ่อไม่ไว้ใจแม่ของเพื่อนและก้บ่นบ่นบ่นบ่นบ่นบ่นและที่สำคัญคือพ่อเราบอกว่าต่อให้อายุ 50 พ่อก้ไม่ให้ไปถ้าพ่อยังอยู่
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 222 |
| อยากไปเที่ยวเชียงใหม่กผ็ไม่ให้ไป โตจนจะแต่งงานมีลูกได้แล้วยังไม่ปล่อยไปไหนเลย ไม่อยากจะบอกว่าอายุจะ40 แล้วยังไม่ปล่อยไปไหนเลยไม่รู้จะรอให้แต่งานมีลูกก่อนหรือเปล่า เหนื่อยใจเหลือเกิน |
|
| เดียว |
| (23 ธันวาคม 2555 เวลา 18:40:47) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 221 |
>> ไม่ได้อะไรกับแม่นักหรอก แม่ไม่ให้เราใส่ รีเทนเนอร์ ทั้งๆที่เราขอแร้ว
แร้วหลานแม่ขอกล้องถ่ายรูป แม่ก็เอากล้องของเราให้ ทีเราขอใส่รีเทนเนอร์ แม่ยังไม่ให้เราใส่เรย
พ่อ แม่ ของพี่ข้างบ้านเรายังให้ใส่เรย ทั้งๆทีพี่เค้าดื้อมาก แต่แม่พี่เค้าก็ตามใจพี่เค้าอ่ะ
พ่อ แม่ ยังไม่ปล่อยเราเรย ทั้งๆที่พ่อ แม่ คนอื่นปล่อยแล้ว เราเบื่อ ในใจเรายังคิดว่า
>>>>ทำไม พ่อ แม่เราไม่เหมือนคนอื่นล้ะ ? <<<< |
|
| มาย |
| (23 ธันวาคม 2555 เวลา 16:20:08) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 220 |
ผมเป็นคนนึงที่เคยเหมือนพวกคุณๆ ทั้งหลาย
ตอนนี้ผมอายุ 30 ผ่านงานมาในบริษัท ใหญ่โต ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัวเล็กๆ
ผมยังคงอาศัยอยู่บ้านพ่อแม่ โดยส่วนตัวแล้วไม่มีปัญหากับพ่อ เพราะท่านเป็นคนเย็น น่าคุย น่าอยู่ด้วย
ส่วนแม่ผมท่านเป็นคนร้อน คุยด้วยไม่ค่อยได้ มองโลกในแง่ร้าย และชอบเพ่งโทษ มีอะไรไม่ค่อยบอกตรงๆ
หรือเวลาบอกให้ทำอะไร จะมีอะไรพ่วงท้ายจนยาวให้เสียอารมณ์เรื่อยไป
ผมไม่ค่อยมีเพื่อนตอนวัยรุ่นมากนัก เพราะฐานะทางบ้านไม่สู้ดี ไม่มีเงินไปเที่ยว หรือ ทำกิจกรรมกับเพื่อนมากนัก
(น้องหลายๆคน น่าจะเข้าใจในจุดนี้พ่อแม่บ้างนะครับ)
ผมเป็นคนเก็บตัว (ตอนวัยรุ่น) เพราะมีปัญหาธุรกิจครอบครัว ถูกฟ้องล้มละลายและยึดทรัพย์อะไรทำนองนี้ ปัญหาเยอะ
ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็คงคล้ายๆ กับชีวิตน้องๆ หลายๆคนน่ะครับ
แต่สิ่งที่น้องๆ ควรจะยึดมั่นไว้ในใจก็คือ ทัศนะคติเชิงบวก ยังไงก็ตามอย่าให้มันเป็นลบ เด็ดขาด ตราบนั้นชีวิตที่อยู่ในบ้าน (บางครั้งเปรียบเสมือนคุก) จะยังคงมีแสงเทียนสว่างในห้องมืด จนวันนึงชีวิตเป็นของน้องเอง เทียนเล่มเล็กๆ ที่ยังคงมีไฟ จะจุดให้เป็นกองไฟที่ใหญ่โต ให้น้องๆทำอะไรๆ สำเร็จได้ และอยากฝากไว้อีกเรื่องนะครับ เกี่ยวกับ บ้านใครที่พ่อแม่ไม่ดี อย่าเอาเยี่ยงอย่างและ เราควรจะพิจารณาข้อด้อยของเราด้วยเพื่อปรับปรุงในทางที่ดี (เชิงบวกที่ดีนะครับ ไม่ใช่ดีเพราะถูกใจเราอย่างเดียวต้องถูกใจคนอื่นด้วย) |
|
| tt |
| (29 พฤศจิกายน 2555 เวลา 10:08:51) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 219 |
| อยากไปดูหนังกับเพื่อนๆๆ ผู้หญิงทั้งนั้นเลย แต่แม่ไม่ให้ไป เฮ้ออ จะเปนบ้าตายย! |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 218 |
ไม่รู้สิ!!... แต่ไม่ชอบที่เป็นอยู่เลย
ไม่ปล่อยไป(เป็นไปได้ควรทำให้เค้ารู้สึกว่าไว้ใจเราได้แล้วอยู่ห่างสะตั้งแต่วัยรุ่นตอนต้นไม่ใช่ตอนปลาย จะได้ไม่ยุ่งยากไม่เป็นหา แบบปัญญาอ่อนอ่ะน่ะ จะได้ไม่ต้องมาบ่นทีหลังว่าทำไมยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่สักทีล่ะ)แล้วเมื่อไหร่มันจะโตสักทีเล่า!! อยากให้เราเป็นโน้นเป็นนี่อยู่ได้สุดท้ายก็ปลูกความริวยาของความสบาย
ของอิสระของแต่ล่ะคนที่ต่างกันโดยที่พวกท่านๆไม่รู้ตัว
ถ้าไม่เชื่อลองไปดูลูกคนอื่นที่ท่านเอาเปรียมเทียบอ้อแล้วไม่ต้องหาคุณแม่ที่เลี้ยงแย่ๆๆกว่าคุณล่ะ แล้วเอาเด็กคนนั้นมาเปรียบโดยอ้างว่า เค้าเลี้ยงไม่ต่างจากฉันหรอกน่ะแล้วทำไมไม่เป็นอย่างลูกคนนั้น บ้านหลังนั้นล่ะ แล้วเด็กเค้าตอบสวนกลับไปว่าแล้วทำไมไม่เป็นแม่อย่างคนอื่นเค้าล่ะ(โดยวันแกนมาตฐาน โดยไม่เกี่ยวกับบุคลที่คุณแม่หลายๆท่านพยยามเลี่ยงคำย้อกย้อนคำนี้หลายครั้งหาแม่บุคลตัวอย่างที่มีคุณภาพด้อยและน้อยกว่าตนเองแถมมีลูกเป็นเด็กที่อยู่ในอุดมคติของตนเองเป๊ะ เพื่อเลี่ยงคำ คลหาของบันดาลูกๆทั้งหลาย) จนเกิดปุญาอ่อน ตามมาแล้วบรรดาแม่ๆทั้ทหลายไม่รู้จะปรึกษาใครกลายเป็นว่าเอาเรื่อองภายในบ้านไปเผาให้ใครต่อใครไม่รู้ฟังสะงั้นแล้วเด็กวัยรุ่นน้อยที่ด้อยประสบการณ์แต่เต็มไปด้วยความฝันอันไร้ความเลวร้ายใดๆต้องกลายเป็นขี้ปากชอบบ้านเป็นปุญาใหญ่สะแล้วทั้งๆที่เค้ายังมันทำไรก้อกลายเป็นเป้าหมายในสายตาของคนสังคมสะงั้นอะไรๆก็ถูกตั้งความหวังความกดดันมาที่พวกไปสะอย่างงั้นทำอย่างเราเป็นพระเจ้าอย่างกับเราจะไเปลี่ยนแปลงโลกได้ทั้งที่ผ่านมาควบคุมเราไว้ให้เป็นตามแผนความคิดของตัวเองทั้งนั้นไม่เคยอิสระคสามไว้ใจเราสักครั้ง(พวกเราเผยไต๋ไปตั้งนานแล้วน่ะ ว่าอยากได้อิสระ!!!!!!!!..........) แล้วจะเอาอะไร ปล่อยพวกเราไป แล้วอิสระมาและกรุณาอย่าลำเอียงสิฟะะะะะะะ ได้มั้ยคร้าบบบบ และอย่ากดดันด้วยเราไม่ชอบบบบบ
เข้าใจด้วยน่ะะะะ เคิ้มมมม เว้ยยยยยเข้าใจไว้ด้วยยยย!!!! |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
|
| ภพ |
| (17 พฤศจิกายน 2555 เวลา 11:49:45) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 216 |
| >> เฮ้อ มันเซ้ง มันเครียด มันเบื่อไปหมด ทำไมๆ พ่อเเม่ ก้เปนเงี๊ยะตลอดอะ เคยรู้สึกเหมือนอยากเปน คนบ้า ไปเรยนะ บางทีอะ เพราะ พ่อเเม่ บ่นๆ อยู่นั้นแหละ จะอะไรกันนักกันหนา ที่ผ่านตั้งใจเรียนมาโดยตลอด ได้เกรดก้อดี ไม่เคยตก ติด0 หรือ ซ้ำชั้น อะไรเลยนะ เชื่อฟังไม่นอกลู่นอกทาง เเต่นานๆที ขอบ้าง รัยบ้าง ไม่ได้หรอ รู้ซึ้งถึง ความต้องการลูกมั้งมั้ย อยากถาม พูดดีๆก้อไม่เปนขึ้นเสียงใส่ตลอดเปนรัยมากป้ะ ถ้าพ่อเเม่มันไม่พูดหยาบ ขึ้นเสียง ใส่อารม หรือ พูดกระทบกระเทือนลูก ถามหน่อยเถอะ ควรเเล้วหรอ บอกตรงๆเลยนะ ไม่อยากใช้ คำว่า โตเเล้วหรอกนะ เเต่วัยเนี้ยะ ก้อคิดเองเปนรัยเปนเเล้วนะ อย่าห้ามปรามกันมากได้ปะ มันปวดหัวอะ ไม่มีความสุขเลย ตอนนี้เราเองก้อ 16 แล้ว ไม่เก ไม่โดด ไม่ตามเพื่อน ไม่มั่วสุม ไม่ตามผัวถึงแม้ จะมีแฟนที่คบกันมา 2 ปีกว่าเเล้ว ขณะนี้ ยังไม่รับฟัง ไม่ลองเชื่อใจกันเลยหรอ 2ปีกว่านี้ มันนานอยู่นะ ต่อให้มีแฟนก้อไม่ได้แปลว่า จะทิ้งการเรียน หนีตามผัวหรือจะเสียคนเลย ไม่เคยรู้เลยว่า ความก้อมีอิทธิพลในวัยเรียนเหมือนกันถ้าคบในทางที่ถูกมันก้อไม่มีรัยเสีย {จริงมั้ย?} เเละที่สำคัน ตั้งเเต่คบกันมากะแฟน เราทั้ง 2 ไม่ได้ทำอะไรที่หนักหนาหรือเสียคนเลยนะ เรายังช่วยกันเรียน ไม่ได้ช่วยกันโดดหรือเก เลย เราตั้งใจไว้ว่าจะคบกันไปนานๆจนกระทั่งเรียนจบไป ถ้าความรักมันยังคงอยู่ได้ ก้ออยุ่กันไป เรายังไม่เคยท้องก่อนวัยอันควรเลย เเต่ทำไม ถึงไม่ไว้ใจกันบะ ทั้งๆที่ พ่อเราเองกับพ่อเเฟนเอง เคยทำงานที่เดียวกันมาก่อนด้วย เคยรู้จักกัน น่าจะไว้ใจกันบ้างนะ 2ปีกว่าที่ผ่านมันไม่ทำให้คิดอะไรเลยหรอ ต้องคบแบบหลบๆซ่อนๆ จะไปเที่นวกับครอบครัวแฟน ก้อไม่ได้ ห้ามอะไรหนักหนา ทำไมอะ ทำไม มันอึดอักมากนะ ตอนนี้ แต่อยากให้ยอมรับบ้างมันเสียหายนักหรอ เราทั้ง2ก้อตั้งใจเลยใช่ว่าจะทำตัวไม่ดี ฝ่ายแฟนเขายอมรับเรา เเต่ทำไมฝ่ายเราไม่ยอมรับแฟนเราละ มันยังไม่ดีตรงไหนหรอ{เรื่องอายุยังน้อยหรอ ยังไม่บรรลุเหรอ อยากถาม??}ไม่ทำอะไร ที่เปนปันหาใหญ่เลยนะและที่สำคัน เราทั้งคู่เองก้อจริงจัง จริงใจต่อกัน คิดว่าจะคบกันแบบนี้เเหละจนกว่าเรียนจบเเละจะไม่มีปันหาท้องในวัยเรียนหรือไปทำแท้งด้วยมีสมองคิดเปนเเล้ว ควรฟังเเละเข้าใจกันเสียทีเถอะเปนเด็กแบบนี้ ก้อดีเเค่ไหนเเล้วที่ไม่หนีตามผู้ชายอะ ตั้งใจเรียนด้วยซ้ำ น่าน้อยใจเเท้ๆ สังเวทครอบครัวตัวเองเสียจริง บอกได้คำเดียว... ): |
|
| lovelykk |
| (15 พฤศจิกายน 2555 เวลา 20:11:53) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 215 |
ดีเพราะว่าถ้ารเาเป็นจะเกิดปันหากับพ่อแม่
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 214 |
เราเองก็เหมือนกันจะไปไหนในแต่ละครั้งก็ต้องรายงานตัวให้ทางบ้านทราบทุกวินาทีทั้งที่เราก็อายุ 18 ปีแล้วน่าเบือ่จริงๆ
|
|
| การ |
| (10 พฤศจิกายน 2555 เวลา 22:51:21) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 213 |
รู้สึกอึดอัด ทั้งที่ 17 แล้ว แต่ก้ยังทำตามที่ตัวเองต้องการไม่ได้
ค้างบ้านเพื่อนไม่ได้ กลับดึกมีบ่น เสาร์-อาทิตย์ จะไปไหนซักไซร้ตลอด
คุยโทรศัทพ์นานไม่ดี เล่นบีบี ก้บอกว่าน่ารำคาญ พออยู่นิ่งๆนานๆ ก้หาว่าประชด
เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
|
|
| ถ้าชีวิตมันจะเป็นแบบนี้น่ะนะ |
| (9 พฤศจิกายน 2555 เวลา 18:05:46) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 212 |
| เราเบื่อนะที่พ่อไม่ให้เราไปไหน เราอายุ 17 ละ เราไม่เคยได้้ออกไปไหนกับเพื่อนตอนกลางคืนเลย แม้แต่วันเกิดเพื่อน พ่อเรายังไม่อยากให้ไป เราอยากมีชีวิตแบบเพื่อนคนอื่น ออกไปไหนก็ไม่เคยได้ไป เราขอดีๆๆ ก็ไม่ให้ไป ชีวิตวัยรุ่นจะมีใครคนไหนล่ะ ที่ไม่อยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนกับแฟน เราก็อยากไปเทีี่ยวกับเพื่อนบ้างนะ ไม่รู้จะเป็นอะไรนักหนา เราเห็นเพื่อนๆเราไปไหนมาไหนได้ เราอยากไปด้วย ก็ไม่ได้ไป เราร้องห้อยู่บ่อยๆนะ ที่พ่อเป็นคนที่ไม่เข้าใจเราเลย |
|
| ป.ป๊อบ |
| (6 พฤศจิกายน 2555 เวลา 22:17:34) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 211 |
| ผมไม่ได้ทำน้ำก็บอกผมว่าผมทำน้ำหก เช่น ผมไม่ได้ทำไรผิด ก็บอกผมว่าผมทำผิด |
|
| ปอ |
| (2 พฤศจิกายน 2555 เวลา 22:54:13) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 210 |
เบื่อมากกเมื่อไหร่จะได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองซักที อยากเรียนมหาลัยที่ชอบ ก็หาว่าเราเรียนตามเพื่อน ทั้งๆที่ไม่ใช่ แกอยากให้เราเรียนใกล้บ้าน ใกล้มหาลัย
อยู่กับแก แต่เรารู้สึกว่ามันอึดอัดมาก จะทำอะไรก็ไม่สะดวก จะว่าเราเป็นคนไม่ดีก้ได้ แค่อยากใช้ชีวิตแบบอิสระ อยากเดินออกไปใช้ชีวิตเป็นของตัวเอง เราก็อายุ 19 แล้ว รู้ว่ราอะไรควรไม่ควร เมื่อไหร่ นกในกรงจะได้กางปีกออกบินด้วยตัวเองซักที ทำอะไรก็โดยจำผิดตลอด เราเคยโกหกแม่ แล้วแม่ก็จับได้ จากนั้นมาแม่ก็ดูเหมือนไม่เชื่อใจเราตลอด มันไม่มีทางเลือกหนิ บอกตรงๆก็คงไม่ยอม เห้อ มีแฟนก็กีดกัน เรากับแฟนตัดสินใจจะบอกแม่ว่าเราคบกัน แต่ก็โดนกีดกัน หาว่าเราจะเสียการเรียนบ้าง เกรดตกบ้าง เหอะ เบื่อ เกรดเราก็ไม่ได้ดูแย่อะไร เบื่อมากกก อึดอัดด อยากจะหนีๆๆ อยากลองอยู่คนเดียวบ้าง สุดท้ายแม่ก็ไม่ชอบเค้ายุดี เราพูดอะไรไม่ได้เลลย เงียบ รับฟังตลอด เราเสียใจ สงสารตัวเอง สงสารแม่ สงสารแฟน เห้ออ พอแม่จับได้ว่าเราคบกันอยู่ ก็ให้เลือกว่าจะเลือกใคร ระหว่างแม่ กับมัน แต่เราก็ต้องเลือกแม่ ไม่อยากเป็นลูกเนรคุณ ทิ้งแม่ แม่ไม่เคยเข้าใจความรักเราเลย แฟนเราอะหรอเราก็ยังแอบคุยกันอยู่ และก็ไม่ได้เสียหายอะไรด้วย ถ้าเกิดแม่รู้คงไล่เราออกจากบ้านและหนีไปอยู่ต่างประเทศกับแฟนใหม่แก เห้อ ชีวิตนี้จะมีอะไรแย่ไปกว่านี้มั้ย มีเพื่อนที่มหาลัย ก็เบื่อคอยรายงานแม่เราตลอด ว่าเราทำอะไร อยู่ยังไงบ้าง จะสืบอะไรขนาดนั้น อึดอัดโคตร จะกดโทรศัพท์ทั้งทีก็มอง
หาว่ามีความลับ คุยกับไอ้นั่นบ้าง เบื่อ อึดอัด |
|
| noname |
| (2 พฤศจิกายน 2555 เวลา 22:03:05) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 209 |
พ่อแม่ต้องทำให้ลูกรู้ว่า
ลูกคือสิ่งมีค่าที่สุดของพ่อแม่
ต้องเคารพและไว้ใจลูก ทุกคนในครอบครัวต้องเคารพกัน ลูกคือสิ่งที่คุณปั้นมากับมือ คุณจะเชื่อคนอื่นมากกว่าลูกได้ไง
ขณะเดียวกัน
ลูกก็ควรจะเชื่อ และไว้ใจพ่อแม่ว่าเป็นคนที่รักและหวังดีที่สุดในโลก
ทุกอย่างที่พ่อแม่พูด ว่า ดุ นั้นล้วนมาจากเหตุผลเดียวคือรักลูก แต่วิธีการแต่ละบ้านต่างกัน
ขอให้ทั้งสองฝ่าย หันหน้าเข้าหากันและช่วยกันหาวิธีที่ จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
อย่าใช้ ทิฐิ กับคนที่เรารัก
ลูกก็ต้องไม่มีทิฐิกับพ่อแม่ๆ ก็ต้องไม่มีทิฐิกับลูก อย่าคิดว่าโตกว่า มีอำนาจกว่า
ต่างคนต่างขอโทษกันได้
ในครอบครัว บางที.........คุยกันแบบไม่ต้องมีเหตุผลบ้างก็ได้ ให้ใช้การคุยกันด้วยความรักแทน :) |
|
| แม่อิ่ม |
| (30 ตุลาคม 2555 เวลา 09:37:17) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 208 |
ปีนี้อายุ 15 แล้ว มันก็จริงที่ยังไม่โต แต่ก็ไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้ว แม่บอกว่ามีอะไรให้พูดตรงๆ แต่พอพูดตรงๆก็ห่วงมากจนดูเหมือนปิดกั้นเลย เรื่องเรียนนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย วางแผนไว้ให้เรียบร้อยไม่เคยถามซักคำ เราเป็นคนที่ถือว่าเรียนดีนะ แต่ก็ยังไม่พอใจ ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นยิ่งทำให้กดดันไปใหญ่ พักหลังนี่นั่งจับผิดเรื่องโทรศัพย์ เรายอมรับรับว่ามีคนมาจีบหลายคน แต่เราไม่ได้คิดอะไรแค่คุยจริงๆแต่ทั้งพี่ทั้งแม่ ชอบมาคอยจับผิดถามว่าคุยกับใคร มีอะไรให้บอก จะบอกได้ไงในเมื่อคิดกันไปต่างๆนาๆว่าจะพากันไปในทางเสียๆหายๆแล้ว แล้วอีกอย่างขนาดยังไม่ได้รู้อะไรยังไม่ให้ไปไหนขนาดนี้ ถ้ารู้ก็คงไม่ต้องก้าวขาออกจากบ้านกันหรอก
ตอนเด็กๆเคยคิดว่าที่ไหนจะมีความสุขกว่าบ้านไม่มีอีกแล้ว แต่ตอนนี้ความรู้สึกเริ่งเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
ไม่อยากมีช่วงชีวิตวัยรุ่นที่จืดชืด มีแต่ความทรงจำไม่ดี แต่กไม่รู้จะทำยังไงดี |
|
| เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย |
| (27 ตุลาคม 2555 เวลา 00:18:34) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 207 |
เรียนอยู่ถาปัตย์ปี สาม งานหนักมาก แม่ไม่เชื่อใจ กลับบ้านที แอบเอามือถือของผมไปค้น มีหลายอย่างที่ท่านทำเพราะไม่ไว้ใจผม โกหกผมว่าไม่ได้ทำ ผมรู้แค่ผมไม่พูด ผมเป็นลูกผมยอมได้ แต่ในบางเรื่องมันก็เกินเหตุผลไป
เคยหลุดปากพูดไปเพราะตอนนั้นงานเยอะมากไม่ได้นอนมา 2-3 วันแถมโดนโทรตามให้กลับบ้านพอกลับไป ดันบอกว่าไม่มีอะไร ส่งงานไม่ทันเกือบติด F ดีว่าได้เพื่อนมาช่วยทำงาน "จะให้ลาออกมาอยู่บ้านก็ได้นะถ้าไม่ไว้ใจกันแบบนี้" |
|
| DOuble |
| (23 ตุลาคม 2555 เวลา 19:58:25) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 206 |
| เราไม่เข้าใจแม่เลยจริงๆอ่ะ T^T เราก็เข้าใจนะว่าแม่เราเขาเคยผ่านวัยรุ่นมาก่อนเรา อาบน้ำร้อนมาก่อนเรา แต่เราก็อยากให้แม่เข้าใจวัยรุ่นอย่างเราบ้างอ่ะ คือแบบว่า เราเป็นวัยรุ่นงี้ ปิดเทอม เราก็อยากเที่ยวบ้างอะไรบ้างกับเพื่อน แต่ไม่เรานะสิ ไม่เข้าอะไรเราสักอย่าง บังคับอย่างงั้นอย่างงี้ เราก็ทำตามมาโดยตลอด ครั้งแรกที่เราชวนเพื่อนไปดูหนัง แม่อนุญาต แล้วพอใกล้ถึงวันมาบอกอีกที แม่บอกไม่ให้ไป แม่ให้โทรไปยกเลิกที่จะไป คือเราไม่อยากยกเลิกไง เพราะเราเป็นคนชวน แล้วมีวัยรุ่นที่ไหนบ้างอยากผิดนัดเพื่อน เราอธิบายทุกอย่างแต่แม่ก็ไม่เคยเข้าใจเราสักอย่าง เรารู้ว่าเป็นห่วง แต่เราก็ไม่อยากผิดนัด เราพยายามอธิบายรายละเอียดทุกอย่าง แต่แม่ก็ไม่เคยสนใจเราสักครั้งเดียวเลย พอพ่อให้ไป แม่ก็ไม่ให้ไป จนเราต้องโทรไปยกเลิก หลังจากนั้นเราชวนเพื่อนคนนี้ไปไหนด้วย เรานัดเค้าไปไหน เขาก็ไม่ไปกับเราอีกเลย เรากลัวเป็นแบบนี้ พอมาครั้งนี้ เราอยากไปเที่ยว เรานัดทุกคนเรียบร้อยทุกอย่าง สถานที่เจอกันวันเวลา ครบทุกอย่าง แล้วพอมาก่อนจะไปวันนึง เรามาบอกแม่อีกครั้งว่า แม่คะพรุ่งนี้หนูไปนะคะ แม่เราตะคอกใส่เราบอกว่าไม่ให้ไป !! เราน้ำตาร่วงทันที ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก เราจะได้ไม่ต้องนัดเพื่อน ทำไมแม่ทำแบบนี้ แม่ไม่สนใจเราสักอย่างเลย ก็รุ้ว่าแม่เป็นห่วง แต่แม่น่าจะเข้าใจเราบ้างนะ ตอนนี้เราไม่ใช่เด็กแล้วนะ เราเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว เราอยากเที่ยวกับเพื่อนบ้างไรบ้าง แต่แม่บอกจะพาไปทุกครั้ง แล้วก็ไม่พาไป เราเสียใจมากตอนนี้ เราไม่อยากเป็นคนผิดนัด เพราะเราเป็นคนชวน เราไม่อยากให้เป็ฯเหมือนครั้งที่แล้ว เราไม่อยากทำร้ายความรุ้สึกของคนรุ้จักเราไปมากกว่านี้ !! เราไม่รุ้ว่าทำไม เพราะอะไร พอเราบอกทุกอย่างแม่ก็พูดประชดประชัน "ถ้าเพื่อนสำคัญกว่าพ่อกับแม่ ก็เอาเสื้อผ้าใส่กระเป่าแล้วไปอยู่บ้านกับมัน ก็ตัดกันไป ถ้าไม่เคารพแม่ก็ไม่ต้องเรียกว่าแม่อีก ทำใจคงไม่นานหรอก เพราะแม่ก็ไม่ได้อะไรมาก ตัดใจคงแปบเดียว" ประโยคนี้ เราร้องไห้ออกมาต่อหน้าแม่เลย เราพูดอะไรไม่ออก ขอบคุณมากนะคะที่อ่านมา :) |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 205 |
เหมือนกันค่ะ เราเครียดมาก ถึงขนาดต้องพึ่งยานอนหลับ กินมา2เดือนแล้ว
พ่อแม่อาจคิดว่า สิ่งที่เลือกให้ลูกแล้วนั้น ดีที่สุด แต่ไม่เคยถามว่าลูกชอบมั้ย คิดเองเออเอง
แม่ชอบแอบอ่านไดอารี่เรา เราไม่ยอม แม่บอกว่า กูเป็นแม่มึงนะ แค่กับแม่ยังมีความลับ แล้วแม่ก้อไปฟ้องพ่อ |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 204 |
เหมือนกันเลยค่ะ คคห202 แม่เราก้อวันทองแล้ว เราเพิ่งวันรุ่น เราทำไรผิดไปหมด เค้าทำถูกหมด เขาชอบชมคนอื่น ด่าลูกตนเอง ประจานเราบ่อยมาก
เราเคยเขียนไดอารี่ ว่าเราไม่อยากเป็นลูกเค้า โดนตบเหมือนกันเลยค่ะ |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 203 |
การกระทำของคนแก่ซึ่งก่อให้เกิดความสับสนวุ้นวายทั้งทางกาย วาจา และจิตใจต่อผู้อื่น เป็นการกระทำที่น่ารังเกลียจ น่าขยักแขยงที่สุด เป็นคนที่ไม่เคยรู้จักคำว่า "พอ" แม้จะเกิดมานานแล้วก็ตาม ทุกอย่างที่มีที่ลูกๆหลานๆทำให้มันไม่ดี หรือ "ตัวเธอไม่รู้จักพอ"?
ตื่นเข้ามาก็มาทำกับข้าวให้ เช้าบ้างสายบ้าง แต่ก็เอาไปพูดว่าไม่มีอะไรจะกินได้ยินเต็มสองรูหูเลย เวลาจะกินก็ถามว่าจะกินอะไร ก็ได้แต่ตอบว่า"กินอะไรก็ได้" ซื้อมาแล้วก็ไม่กิน พอเห็นว่ากินไม่ได้ก็ซื้อมาเยอะๆเพราะไม่รู้จะกินอะไร พอบอกให้กินเยอะๆก็ทำให้มันเป็นเรื่องขึ้นมาอีกเอาไปพูดเสียๆหายๆ . ไม่อยากกินไม่เคยว่าจะทำรัยกินเองก็ไม่ว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ทำเป็นไม่พอใจ. แล้วจะมาว่าได้อย่างไรในเมื่ออยากทำเอง ตรงไหนบ้างที่ไม่ให้กิน
จะออกไปข้างนอก จะไปหาหมอหรือไปเที่ยว ไปชมรมคนแก่ก็พาไป แต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง ความแก่ก็ทำให้เป็นเรื่องจนได้. บอกกับเราว่าจะไปเวลานี้ แต่ก็ไม่รอเที่ยวเดินไปหาคนโน้นคนนี้แล้วให้พาไปหมายความว่าอย่างไรแล้วเอาไปพูดต่างๆนาๆว่ามันไม่พาไป ทั้งๆที่ยัยตัวเธอไม่รอ ครั้งแล้วครั้งเล่า. นานๆไปเริ่มหมดความอดทน. อยากทำอะไรก็ทำอยากไปไหนก็ไปไม่รับไม่รู้ทั้งนั้น
ทั้งเรื่องซักผ้าล้างจาน หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เป็นงานบ้านบอกว่าอย่าทำ ต่อหน้าก็บอกว่าอยู่ว่างๆก็ทำไป แต่ทำไมไปคุยอีกอย่างหาว่ามันไม่สนใจไม่ทำ เหนื่อยใจก็เลยได้แต่ปล่อยและอดทนต่อไป
แล้วอยู่ๆมาด่ามาว่ากันขนาดนี้มันคืออะไร เที่ยวพูดลับหลังต่อหน้าไม่พูดไม่จาถามอะไรก็ไม่ตอบ ได้แต่จินตนาการเอาเอง แล้วก็หาว่าไม่ให้เงินมั้ง อย่างโน้นอย่างนี้ ก็ได้แต่อดทนอดกลั้นมาตลอด พูดอะไรกันแค่ในบ้านเอาออกไปนั้งตีความกันต่างๆนาๆ. เวลาหลานคุยกันก็ตั้งหน้าตั้งตาฟังเก็บข้อมูลแล้วเอาออกไปจินตนาการเอาเอง. หลายๆเรื่องที่เอาออกไปสื่อสารแบบผิดๆ ทำให้ที่บ้านวุ่นวาย จนทุกวันนี้แทบไม่อยากจะยุ้งไม่อยากจะคุยด้วยอยู่แล้ว
ความในไม่ให้ออกความนอกไม่ให้เข้า ในหมู่บ้านแห่งนี้คงไม่มีใครที่ยัยตัวเธอไม่เคยนินทา ยัยตัวเธอไม่เคยเห็นใครดี นอกจากยัยตัวเธอเอง ดีอยู่คนเดี่ยวเก่งอยู่คนเดียว คนอื่นเลวหมดใส่สีตีไข่เต็มที่ เรื่องหลายๆเรื่องที่ลูกๆ หลานๆ ของยัยตัวเธอที่ทะเลาะกันเอง. เกิดจากยายตัวเธอใส่สีตีไข่ทั้งนั้น ลองนึกดู. ใครเป็นคนกลางแทนที่จะพูดปรับความเข้าใจให้ลูกหลานเข้าใจกันแต่เปล่าเลย กลับมาพูดให้เกิความเข้าใจผิดกัน สุดยอยความแก่แห่งปี
อยากบอกว่าบ้านฉันไม่ดูแลยัยตัวเธอตรงไหน เลื้ยงอดๆอยากๆตรงไหน. ให้เงินใช้นิดๆหน่อยๆ แต่ยัยตัวเธอรู้มั้ย ว่าเดือนๆนึงค่าน้ำ ค่าไฟ ค่ากับข้าวที่ยัยตัวเธอต้องกินต้องใช้อยู่เท่าไหร่ มีสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างแต่บอกว่าลำบาก ถึงเวลากินได้กิน อยากนอนได้นอน. แล้วเที่ยวไปนั่งพูดว่าลำบาก เกิดมาฐานะเท่านี้ตอนแก่ได้นั่งกินนอนกินมันดีเท่าไหร่แล้ว
เกือบลืม ที่ยัยตัวเธอเคยพูดว่าฉันเกาะพ่อกิน ไม่ทำการทำงาน ฉันรู้ตัวเองดีและก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องอธิบายให้ฟัง แต่ใครกันนะที่เป็นชาวเกาะ
สุดท้ายเมื่อวานยัยตัวเธอได้พูดนินทาอะไรออกมา. มันแรงเกินไปมั้ย ตั้งใจแหกปากให้ได้ยิน และไม่ต้องมาบอกนะว่าพูดถึงคนอื่น ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่าฉันจะเห็นยัยตัวเธอ เป็นธาตุเป็นอากาศ ไม่มีความหมายอะไร
ความอดทนของคนมีขีดจำกัด และเวลานี้มันระเบิดออก
|
|
| Sunee |
| (9 ตุลาคม 2555 เวลา 15:47:26) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 202 |
เราก้อเป็น พ่อยังเฉยๆ ปล่อยตลอด ถ้ากลับดึกก้อจะไปรับ แต่แม่เนี่ยสิ แย่มาก ห้ามเราทุกอย่าง ไม่ว่าจะไปเที่ยวกะเพื่อน กะแฟน ไปค้างบ้านเพื่อน
ทุกวันนี้ เราทะเลาะกับแม่ตลอดล่ะ แม่เราอายุเกือบ50แล้ว วัยทอง เราเครียดมาก แม่ชอบหาว่าเราโกหก ก้อแม่ไม่ยอม เราก้อต้องโกหกสิ เราต้องไปทำโครงงาน ไม่ยอมให้เราไป
มีอยู่ครั้งนึง
เราแอบไปสักมา ลายนกสีฟ้า สวยมาก เราสักตรงข้อเท้า ใส่ถุงเท้าปิด แต่แม่ก้อยังรู้ โดนแม่ด่า ไอ้ลูกเลว เราเถียงไป ใช่ หนูมันเลว ใครจะไปดีเท่าแม่ล่ะ
โดนแม่ตบเลยค่ะ เราไม่เคยโดนแม่ตีด้วยซำ้ เลือดกบปาก แม่เหมือนได้สติ เราขึ้นห้อง แม่มาเคาะประตูจะทายางให้ เราเฉย |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 201 |
เฮ้ออ เป็นแบบนี้ทุกทีเลย =0='' ตัวเองคิดว่าความคิดของตัวเองถูกเสมอ แล้วความคิดของคนอื่นหล้ะเคยคิดจะรับฟังบ้างไหม ปากบอกว่ารับฟังๆ แต่ดูการกระทำสิ เดินหนีตลอด นี้เค้าเรียกว่ารับฟังล้ะหรอ เมื่อไหร่จะแก้หายซะทีน้ะ เราจะพูดไรมากไปก็ไม่ได้ พูดไปบาปจะกินเอา -..-' พูดจิงๆ เกิดมาแก้ไม่เคยหาย ... มียาอะไรรักษาบ้างไหมเนี่ย จริงๆอยากไห้เข้าใจน้ะ แต่คงยากมากสิน้ะที่จะเข้าใจ ทีคนอื่นพูดฟังเอาๆ ทีเรายังไม่ได้อ้าปากพูดสักคำ ว่าเอาๆ มันใช่ล้ะหรอ
คนเราควรมีการตัดสินใจด้วยตัวของเราเองไม่ใช่หรอ เคยถามสักคำไหมว่าต้องการอะไรบ้าง จัดแจงให้ตลอด รู้ว่ายังโตไม่พอ แต่ความคิดคนเราไม่ต้องรอว่าโตพอไม่โตพอ บางครั้งเด็กก็มีความคิดที่ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนซะอีก แยกแยะอะไรเองได้แล้ว
อีกอย่างคนเราต้องเหมือนกันด้วยหรอ แตกต่างไม่ได้หรอ
ตรงๆ หัดคิดไห้มันน้อยๆหน่อยได้ไหม ตัวเองบอกว่าตัวเองคิดมาก แต่เท่าที่ฟังอยุ่ คิดแต่เรื่องเดิมๆทั้งนั้นอ้ะ คิดมากตรงไหน ฟังกี่รอบๆ ก็มีแต่เรื่องๆเดิม นี้หรอปากบอกว่าคิดเป็นร้อยพันเรื่อง |
|
| LP |
| (28 กันยายน 2555 เวลา 13:31:05) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 200 |
เราผ่านมาเยอะเหมือนกันน่ะ เราก็รู้ว่าสิ่งที่ท่านทำเพราะพวกท่านรักและห่วงเรามาก ขนาดตอนเราอยู่ในช่วงสอบปลายภาคแบบเนี่ย
พวกท่านก็อยากให้เราได้คะแนนดีๆ ขนาดจนบังคับให้ไปอ่านตรงนู้นตรงนี้ที่เงียบๆ(ก็ถูกอยู่)
ตอนนั้นหน่ะ เราขอพ่อนั่งอ่านเนื้อหาเพิ่มเติมอยู่ในคอม เปิดไปเว็บนึงมันเป็นวิดีโอโฆษณาไรไม่รุขึ้นมาหน้าจอเราก็พยายามจะปิดมันน่ะ
พ่อก็อะไรก็ไม่รู้อ่ะ เดินมาเห็นเข้าใจผิดบอกว่า "นั่นแหละ จะสอบแล้วยังนั่งดูหนังอีก" แล้วเดินไปห้องนึงแม่นั่งรีดผ้าอยู่ เราก็แอบตามไปฟัง
เออ..นั่นไง ว่าแล้วพ่อต้องฟ้องแม่ คือพ่อเราขี้ใจร้อน แล้วก็ขี้โมโหมาก ชอบขึ้นเสียงตลอดอ่ะ พอเราเห็นพ่อฟ้องแม่เรื่องเราที่เข้าใจผิด(ทุกครั้ง)
จนตอนนี้เราก็ทนไม่ไหวแล้วอ่ะ พ่อแม่เราคิดตลอดว่าเราเหลวไหล แต่เราก็ไม่ได้เหลวไหล เวลาเราทำความดี ก็เหมือนปิดทองหลังพระอ่ะ พ่อแม่ไม่เคยเห็นแล้วชอบว่าเราตลอดเลยว่าเรามีอะไรดีมั่ง เราได้ยินคำนี้เหมือนใจเสียเลยอ่ะ บางทีช่วงวันหยุดอ่านหนังสืออ่ะ คือไม่มีใครอยุบ้าน ทุกคนไปทำงานหมด
มีแต่เรานี่แหละต้องนั่งอ่านหนังสือ เราก็อ่านทั้งวันอ่ะ เพราะมันก็จะสอบอยุแล้วจริงม่ะ คงจะไม่มีเวลาเล่นอย่างอื่นเท่าไหร่
แล้วพอแม่กลับมาบ้านทุกครั้ง เราก็ออกไปเปิดประตูให้น่ะ ก็ยิ้มให้นิดหน่อยมาจับผิดเราอีก "วันนี้ไม่ได้อ่านหนังสือล่ะสิ แอบเล่นคอมอยู่ใช่ม่ะ"
เราก็ตอบตรงๆไปเลยว่า "ไม่ได้เล่น วันนี้อ่านหนังสือ" แล้วดูแม่บอกว่า "แม่รู้แหละ ว่าลูกทำอะไรยังไงบ้าง โกหกไม่ลงหรอก" เราก็ถามว่าแม่ว่าหนูโกหกหรอ แม่ก็บอกว่า "ไม่รู้แหละ แม่รู้แล้วกันว่าทำอะไรบ้าง" เป็นแบบนี้ทุกครั้งอ่ะ ถ้าเป็นคุณ คิดว่าคุณรู้สึกยังไงล่ะ
สรุปเลยล่ะกัน ปัญหาที่เราเล่ามานี้เนี่ยไม่ใช่ครอบครัวเราอย่างเดียว มีหลายครอบครัวเลยที่เป็นแบบนี้
พ่อแม่หน่ะห่วงลูกรักลูกหน่ะทำได้ แต่ไม่ต้องมากเกินไปน่ะ
บางทีพ่อแม่ไม่เคยเชื่อใจลูก เพราะกลัวลูกไปทำอะไรไม่ดี แต่จริงๆมันไม่ใช่ว่าไม่ดี
บางทีลูกจำเป็นต้องโกหกพ่อแม่ เพราะอยากไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง แต่พ่อแม่ไม่เคยเปิดโอกาสให้ซักครั้ง
เวลาอยากให้ลูกได้ดี ก็ควรให้กำลังใจลูก พยายามชื่นชมลูกบ่อยๆมากกว่าน่ะค่ะ เพราะทำให้ลูกรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีค่ามากขึ้น
แต่ปัจจุบันนี้พ่อแม่อยากให้ลูกได้ดีโดยใช้วิธีดูถูกว่าเดี๋ยวเป็นแบบนั้นแบบนู้น เดี๋ยวก็ทำแบบนู้นแบบนั้นไม่ได้ วิธีนี้เตือนไว้เลยค่ะว่าอย่าดีกว่า มันทำให้ลูกเครียดมากกว่าเดิม ทำให้ลูกคิดว่าตัวเองคงไปไม่รอดแน่ๆ และรู้สึกท้อแท้ เบื่อ ไม่อยากทำแล้ว สุดท้ายลูกก็ต้องพลาดกับสิ่งๆนั้น เช่น ความสำเร็จ คะแนนสอบ เป็นต้น
**ตอนนี้เราทำงานแล้วล่ะ พอพ่อแม่เราลองให้โอกาสเราบ้าง เราก็รู้สึกว่ามันทำให้เราไม่อึดอัดน่ะ ทำให้เราเต็มที่กับความสำเร็จ
พ่อแม่บางคนควรรู้ไว้น่ะค่ะ ^^
|
|
| Pawada |
| (27 กันยายน 2555 เวลา 22:54:00) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 199 |
| เราอายุ20เรามีแฟนแต่เราไม่กล้าบอกพ่อกะแม่ไม่รู้ว่าเราจะเริ่มยังไงแต่รู้แล้วว่าคิผิดที่เลือกทางเดินชีวิตที่ผิดเพราะเราไม่เคยมีแฟนแต่เขาเคยมีลูกแล้วแต่ไม่รู้ทำไงดีคิดไม่ออกจะเลิกก็อยู่กันมาเป็นปีแล้ว |
|
| คนที่ไม่พูดความจริง |
| (19 กันยายน 2555 เวลา 12:33:47) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 198 |
ผม อายุ18 แล้ว จะขอออกไปเที้ยวกับเพือนมัง ไปเล่นดนตรีมัง ต้อนเย็นกลับมาละขอด๊ๆไม่เคยจะได้ เพราะยังงีไงผมจึงต้องเลิกเรียนไปแล้วผมจะไม่เข้า จะรวดเลย เข้าอีกที่ 6โมง มัง 2ทุม มัง เพราะขอละไม่ได้ละทำให้ผมเสียใจกับคน พูด
เวลลาผมไปไหนผมรู้เวลากลับตลอดแต่พ่อ แม่ก็ยังด่าว่าผมผมเลย เก็บกดมานานละพูดได้เลย ชีวิตผมมันน่าาาเบื่ออออออออออออออออ มากก ผมไม่เคยได้เที้ยวกลางคืนเลยผมก็เลยผมทนมานานละแต่วันนี้ผมทนไม่ได้เพราะขอไปเล่นดนตรีก็บอกว่ามุงออกโรงเรียนไปเล่นดนตรีไมพ่อก็บอก อีกว่า กลับเข้าบ้านมาละไม่ต้องออกไป ผมควรทำไงดีคราฟ
|
|
| Cha |
| (5 กันยายน 2555 เวลา 17:08:45) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 197 |
อายุ22แล้ว ชีวิตวัยรุ่นที่ผ่านมาบอกตามตรงไม่มีความสุข เคยคิดว่าพ่อแม่เนี่ยแหละ คือคนที่ทำให้ชีวิตวัยรุ่นของเราไม่มีความสุขเลย บ้านเราพ่อแม่เป็นแบบผู้ดีนิดนึง พูดเพราะ อยู่บ้านพูดหยายไม่ได้เลย แต่อยู่มหาลัยเรากลับรู้สึกว่าเราโคดจะเป็นตัวเราเองเลยอะ แต่อยู่บ้านต้องเป็นอีกคนนึง เห็นเืพ่อนบางคนที่บ้านเค้าเลี้ยงแบบให้คิดเองทำเองไปไหนมาไหนเอง ของเรานี่ออกแนวไข่ในหิน รับส่งตลอดถ้าเป็นไปได้ เราก็ไม่อยากให้มารับส่ง เพราะคิดว่าโตแล้วสงสารพ่อแม่ด้วยเค้าก็เริ่มแก่กันแล้ว แค่เดินไปหน้าปากซอยบ้านยังไม่ได้ ต้องให้พี่เลี้ยงเดินไปส่งตลอด อึดอัดอะบางที
เค้าอาจไม่เข้าใจว่าสังคมโลกสมัยนี้มันเป็นไปยังไงแล้ว ไม่ได้เหมือนสมัยที่พวกเค้าอยู่ อย่างว่าคนมันคนละเจเนอร์เรชั่นกันมันไม่มีทางเข้าใขกันหรอกมั้ง แต่มีเพื่อนบางคนที่บ้านแบบพ่อแม่เลี้ยงตามใจมาก แต่เค้า็เป็นเด็กดีเรียนดี ได้ทำอย่างที่อยากทำ อิจฉาจนทุกวันนี่ สมัยเป็นวัยรุ่นอย่าใก้พูด จะหนีออกจาบ้านหลายครั้งมาก ไม่อยากอยู่ รู้สึกว่าเป็นกรงขังมากกว่าเป็นบ้าน ตอนนี้บางทีก็ยังรู้สึแบบนั้นอยู่บ้างบางครั้ง
ตอนนี้เรารอได้แต่งงานอย่างเดียว มันเหมือนเป็นใบเบิกอิสระภาพของเราเลยก็ว่าได้
เก็บกดมาตลอด22ปี จริงๆ ความสุขก็มีแต่ความทุกข์บางทีมันมากกว่า รักพ่อแม่นะ ไม่ได้เกลียด แต่บางครั้งเค้าทำให้เราไม่มีความสุขโดยที่เค้าไม่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก้สุดแท้แต่ แต่เราไม่รักบ้านเราเราอยากออกไปอยู่ด้วยตัวเอง จากใจ
แถมเค้ายังดูเหมือนจะรักจะเข้าใจพี่สาวเรามากว่าเราสะอีก ตอนนี้เราก้ยังรู้สึอยู่ เล่าให้ใครฟังเค้าก็เห็นด้วย แต่พ่อแม่ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าลำเอียงอยู่ พี่เราได้โอกาสอะไรก็มากกว่าเรา พ่อแม่สนับสนุนตลอดได้ทั้งเรียนเมืองนอกอยู่หอไปนู้นนี่นั้น ดูชีวิตวัยรุ่นเค้ามีความสุขกว่าเราเยอะ เราเลยกลายเป็นคนที่มีอดีตวัยรุ่นไม่มีความสุขเลย
ถ้าเรามีลูกเราจะคิดถึงอดีตของตัวเองเสมอว่าทำแบบนี้แล้วลูกจะไม่มีความสุข แถมลูกเราเกิดออกมาก็จะเป็นคนละเจเนอร์เรชั่นกับเราอีก เราต้องจำไว้ให้แม่น ว่าเด็กก็เป็นคนต้องหารสิทธิเสรีเช่นกัน |
|
| tp |
| (26 สิงหาคม 2555 เวลา 13:14:06) |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
| ความคิดเห็นที่ 196 |
ใครก็ได้ช่วยแก้ปัญหาที
ตอนนี้เรารู้สึกว่าบ้านไม่ใช่บ้าน พ่อกับแม่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย เราเบื่อมากร้องไห้ทุกวัน เมื่อไรเราจะมีอิสระ ตอนนี้เราเหมือนนักโทษที่อยู่ในห้องขัง อยู่แต่ในบ้านแทบจะไม่ได้ก้าวออกบริเวณนอกบ้าน |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|