เมื่อไม่มีใครพูด(เรื่องเพศ)กับหนู โดย: นางสาววริษา ลัคนาศิโรรัตน์ วารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน ชั้นปีที่ ๓ ม.ธรรมศาสตร์ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๘             ทำไม่ฉันต้องเป็นเด็กผู้หญิง นำหน้าชื่อด้วยนางสาว ต้องไว้ผมยาว ต้องใส่กระโปรง แล้วทำไม่เขาต้องเป็นเด็กผู้ชาย นำหน้าชื่อด้วยนาย ต้องไว้ผมสั้น ค้นหาคำตอบเรื่องนี้เมื่อไร อดสงสัยไม่ได้ว่า “ความต้องการเป็น(เพศ)อะไร? ใครมีสิทธิ์เลือก           มองย้อนไปถึงค่านิยมของสังคมไทยที่มองการพูดคุยเรื่องเพศเป็นเรื่องที่ผิด โดยเฉพาะเรื่องผิดเพศ ยิ่งเป็นเรื่องที่ควรปกปิด ไม่เป็นที่ยอมรับ จัดประเภทให้เป็นสิ่ง ”ผิดปกติ” ไม่ใช่สิ่งที่แตกต่างจาก “บุคคลทั่วไป” และพ่อแม่ส่วนใหญ่สนใจแต่ว่าเรื่องเพศทั้งหมดเป็นเรื่อง เซ็กส์: “การสืบพันธุ์ ฉันชู้สาว”           ทั้งที่ความจริงแล้วถ้ามองข้ามเรื่องเซ็กส์ตามที่คิดกัน เรื่องเพศยังเป็นเรื่องของความเข้าใจสรีระ ร่างกาย นำไปสู่ความเข้าใจในการดูแลสุขภาพ การปฏิบัติตนในการเลือกคู่ครอง รวมถึงสิทธิ์ที่แต่ละเพศควรจะได้รับและสิทธ์ที่จะเลือกเพศได้ด้วยตนเอง...            เมื่อเอ่ยถึงการพูดเรื่องเพศภายในครอบครัว หลายคนมักนึกถึงการพูดกับบุตรหลานอย่างเปิดใจ ไม่ ปกปิดและไม่เก้อเขิน ควรให้ความรู้ที่ถูกต้องในการป้องกันตนจากเชื้อเอชไอวี แต่เรื่องเพศที่หมายถึงเพศ.....เพศที่แต่ละคนมีความต้องการที่จะดำเนินชีวิตในแบบของตนนั้นกลับเงียบหาย แทบไม่เคยได้ยินว่าครอบครัวใดนั่งเปิดใจ “ลูกจ๋า...อยากเป็นเพศอะไร”            ตามผลวิจัยพบว่า เด็กเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับสรีระตนเองและตัดสินใจได้ว่าตนเองต้องการเป็น(เพศ)อะไรได้ตั้งแต่ ๓ ขวบ......ตามความเป็นจริงแล้วสังคมปลูกฝังและสร้างบรรทัดฐานให้เราเห็นสิ่งต่างๆตามสภาพที่เราเห็น เราจำเป็นต้องเป็นตามสภาพที่เราเป็น ดังนั้นหญิงชายจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเป็นเพศหญิง เพศชายตามสภาพร่างกายและสังคมกำหนด            แต่ถึงอย่างไรดิฉันมองว่าจิตใจยังนำร่างกายเสมอ เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญนะคะ การบังคับใจใครทำไม่ได้นานหรอกค่ะ สักวันเขาก็ต้องเปิดเผยตนเองอยู่ดี วิธีง่ายๆ ควรเริ่มจากการพูดคุยกันในครอบครัวตั้งแต่บุตรหลานยังเล็กและเริ่มที่ค้นหาตนเอง            เขาอยากเป็น(เพศ)อะไร ก็ควรจะให้สิทธิ์เขาเป็นแบบนั้น เคารพสิทธิ์ในการตัดสินใจของเขา เพื่อที่เขาจะได้เคารพสิทธิ์ของคนอื่นต่อไปในอนาคต ไม่ต้องคอยปิดบังสถานะที่แท้จริงของตนเอง หลอกหลวงผู้อื่น เพื่อรักษาหน้าตาของพ่อแม่ อย่างกรณีที่ออกมาแฉกันอย่างครึกโครม “สามีฉันเป็นเกย์ จะโทษใครได้”             แมวจับหนูได้ดีโดยไม่ต้องแบ่งสีฉันใด........การเป็นคนดีไม่มีต้องเพศฉันนั้น