ศึกหนักของพนักงานบริการ โดย: นายชญาน์ทัต วงศ์มณี นางสาวทิตยา โพธิปัญญาธรรม และ นางสาวทวิมา ไชยยงยศ มธ. วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๘             “สังเวียนมวย” คงเปรียบได้กับชีวิตอันโชกโชนทรหดของ “พนักงานบริการ”           “นักชก” อย่างพนักงานบริการนั้นถูก “ผลัก” ให้ต้องขึ้นศึกสังเวียนด้วยความจำเป็นบางอย่าง เช่น จำเป็นต้องหาเงินก้อนโตภายในระยะเวลาที่รวดเร็วเพื่อมารักษาแม่ที่นอนป่วย หรือจำเป็นต้องหาเลี้ยงครอบครัวโดยลำพัง           แต่จะมีทางเลือกสักกี่ทางสำหรับคนที่มีการศึกษาเพียงน้อยนิด           ลองจินตนาการถึงน้องคนเล็กที่รอค่าเทอม...            ลองจินตนาการถึงแม่ที่นอนรอการรักษา...            อาจจะทำให้เรา “เข้าใจ” ถึง “ความจำเป็น” ของ “นักชก” เหล่านี้            พนักงานบริการต้องต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว ในขณะที่ “คู่ต่อสู้” นั้นดาหน้าถาโถมเข้าจู่โจมจากรอบทิศ             ทั้งความยากลำบากแทบกลืนเลือดในการทำงาน เช่น การต้อง “ฝืน” มีเพศสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า ที่ตีค่า ตีราคาพวกเขาเป็นเพียงแค่เศษเงิน และการต้อง “อดทน” ฝึกฝนให้มี “ทักษะ” ในการทำงาน มิฉะนั้นก็จะไม่สามารถประกอบอาชีพนี้ได้            ส่วน “คนดูรอบเวที” ก็ต่างโห่ร้องประณามหยามเหยียดพนักงานบริการ บางคนถึงขั้น “ขว้างปาก้อนหิน” ใส่ด้วยความรังเกียจ เพราะไม่เห็นพนักงานบริการว่าเป็น “คน” ด้วยซ้ำ เนื่องจาก “อคติ” ของผู้อื่นที่มองว่า งาน “บริการ” เป็นอาชีพของผู้ไร้ศีลธรรม เพราะใช้เรือนร่างในการทำมาหากิน และยัดเยียดความผิดว่า พวกเขาเป็นพาหะแพร่เชื้อเอชไอวี ทำให้ “คนดู” ไม่อยากจะหยิบยื่นความช่วยเหลือ และไม่พยายามแม้แต่จะเข้าใจคนเหล่านี้เลยสักนิด            ซ้ำร้าย “กรรมการ” ก็กำหนด “กติกา” ให้พนักงานบริการเสียเปรียบตั้งแต่ต้น ยกตัวอย่างเช่น ในขณะที่อาชีพอื่นได้รับการคุ้มครองสวัสดิการตามกฎหมายแรงงาน สามารถมีวันหยุดได้ แต่พนักงานบริการแทบไม่มีวันหยุดเลย บางครั้งสามารถหยุดได้เพียง ๒ วันแรกของการมีประจำเดือนเท่านั้น           ไหนจะถูกหักค่านายหน้าจนแทบไม่มีเงินเหลือ หากมาสายก็จะถูกตัดเงินในอัตราที่ไม่เป็นธรรม จนต้องไป “ทำออฟ” เอาดาบหน้าเพื่อหารายได้ให้เพียงพอยาไส้            พนักงานบริการหลายคนจึงถูก “น็อคเอาท์” ตั้งแต่ระฆังยังไม่ทันดังเริ่มยกแรก            เราจะเริ่มเรียนรู้ที่จะเคารพใน สิทธิ และศักยภาพของพนักงานบริการ เพื่อต่อชีวิตของ “นักสู้” เหล่านั้น...            หรือเราจะปล่อยให้เหล่าพนักงานบริการต้องตายคาสังเวียน โดยที่ไม่รู้สึกอะไรเลย?