หนังสือพิมพ์ เสียงเยาวชน

กวีซีไรต์แนะวรรณกรรมเป็นแหล่งศึกษาเรื่องเพศที่ดี

โดย: ขวัญกมล โปสัยะคุปต์ และ ประวิชญา สุวรรณกุล ม.ธรรมศาสตร์

วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๘

เมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน ที่ห้องประชุมสนามหลวง ๑ มีเสวนาในหัวข้อ “เพศในวรรณกรรม การผลิตซ้ำในมายาคติเรื่องเพศในสังคมไทย” นายศักดิ์ศิริ มีสมสืบ กวีซีไรต์ กล่าวว่า วรรณกรรมเป็นแหล่งที่มนุษย์จะได้ศึกษาในเรื่องเพศได้ดี เพราะจะบอกถึงสาเหตุและผลลัพธ์ของการเกิดปัญหาเรื่องเพศอย่างรอบด้าน มีมุมมองที่ลึกซึ้งกว่าในสื่อทั่วไป ที่มองและตัดสินจากผลลัพธ์เรื่องเพศเพียงอย่างเดียว เช่น สื่อหนังสือพิมพ์ ที่ตัดสินจากผลการกระทำ มากกว่าจะมองลึกไปในเหตุที่แท้จริงของปัญหานั้นๆ ยกตัวอย่าง การพาดหัวข่าวเรื่อง “แม่ใจยักษ์ทิ้งลูก” ซึ่งสาเหตุที่แท้จริงอาจเกิดจากปัจจัยแวดล้อมอื่นที่ไม่ใช่ตัวผู้หญิงก็เป็นได้

นายศักดิ์ศิริกล่าวอีกว่า ความรุนแรงทางเพศมักเกิดจากความเข้าใจที่ไม่ถูกต้องในเรื่องเพศ มีการปิดกั้นข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเพศแก่เด็กและเยาวชน เช่น การทำลายสื่อลามก เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ทางออกที่ดีคือ ผู้ปกครองและครูอาจารย์ต้องเริ่มต้นด้วยการเปิดเผยเรื่องเพศว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ และไม่ทำให้รู้สึกว่าเป็นสิ่งน่าอาย

นางชมัยภร แสงกระจ่าง อาจารย์ประจำภาควิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า วรรณกรรมมีกลวิธีในการนำเสนอเรื่องเพศโดยใช้สัญลักษณ์เปรียบเทียบ และบริบทแวดล้อม ใช้คำที่สวยงาม ทำให้เรื่องเพศดูไม่หยาบคาย เช่น วรรณคดีไทย มักจะใช้คำที่สื่อในเรื่องเพศโดยการเปรียบเทียบกับธรรมชาติ ใช้บทกลอนสื่อความหมายที่ให้ความรื่นรมย์มากกว่าสื่อในปัจจุบัน

นายวุฒิชาติ ชุ่มสนิท หรือ บินหลา สันกาลาคีรี นักเขียนรางวัลซีไรต์ปีล่าสุด กล่าวว่า การเข้าใจเรื่องเพศที่ผิดๆ ส่วนหนึ่งมาจากการเซ็นเซอร์เนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องเพศ ทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ ทำให้สังคมไทยไม่เปิดกว้างเรื่องเพศเท่าที่ควร ทำให้คนรับรู้เรื่องเพศได้เพียงด้านเดียว จนนำไปสู่ปัญหาความรุนแรงทางเพศ ทั้งนี้ผู้ใหญ่เองมักใช้ความรุนแรงในตัดสินปัญหา ไม่ให้โอกาสเด็กและเยาวชนได้เรียนรู้จากความผิดพลาด

นักเขียนซีไรต์ กล่าวเสริมอีกว่าควรให้เด็กมีจินตนาการโดยการอ่านหนังสือ ก่อนที่จะรับรู้ภาพและเสียงจากโทรทัศน์ เนื่องจากวรรณกรรมมีความละเอียดอ่อนและสามารถเข้าถึงจิตใจของผู้อ่านได้อย่างลึกซึ้ง