ทวงสัญญาเยาวชน โดย: เสียงเยาวชน วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๘             มหกรรมเอดส์ภาคประชาชนในครั้งนี้ มีกลุ่มต่างๆได้ออกมาร่วมรณรงค์เรียกร้องสิทธิของตนและตามบทบาทการทำงานขององค์กรของตนอย่างเข้มแข็ง เช่น เครือข่ายกลุ่มผู้ติดเชื้อ ศูนย์บำบัดยาเสพติด กลุ่มส่งเสริมสิทธิสุขภาพสำหรับผู้ใช้เข็ม เครือข่ายผู้สูงอายุภาคเหนือ เป็นต้น           อีกกลุ่มหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวร่วมกับองค์กรต่างๆตลอดระยะเวลาการจัดงาน คือเครือข่ายเยาวชนที่ทำงานด้านเอดส์ทั่วประเทศ และในงานครั้งนี้ นอกจากจะร่วมแสดงศักยภาพของเยาวชนที่เข้มแข็งแล้ว พวกเขากำลังใช้โอกาสนี้ “ทวงสัญญา” จากผู้ใหญ่ใจดี ที่ครั้งหนึ่งเคยให้ไว้เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาในการสัมมนาระดับชาติว่าด้วยเรื่องโรคเอดส์ ณ มรภ.สวนสุนันทาและมรภ.สวนดุสิต ซึ่งครั้งนั้นเยาวชนได้รวบรวมข้อเสนอจากตัวแทนเครือข่ายเยาวชนด้านเอดส์ประเทศไทยและตัวแทนจากกลุ่มต่างๆเสนอแก่ รัฐบาลภายใต้การนำของ ฯพณฯ นายกทักษิณ ชินวัตร โดยมีสาระสำคัญสั้นๆดังนี้           ๑. เพศศึกษาในโรงเรียน เสนอให้กระทรวงศึกษาธิการพิจารณาหลักสูตรเพศศึกษาในโรงเรียนที่มีความรอบด้าน ทั้งความรับผิดชอบที่ดีและการมีเพศสัมพันธ์อย่างปลอดภัย มากกว่าความรู้เรื่องสรีระทางร่างกาย เพียงอย่างเดียว เหมือนเช่นปัจจุบัน           ๒. แหล่งบริการที่เป็นมิตร เนื่องจากแหล่งบริการที่มี ไม่เพียงพอกับจำนวนเด็กและเยาวชนที่มีความสนใจในเรื่องเพศศึกษาที่เพิ่มมากขึ้นในแต่ละปี นอกจากนี้แหล่งบริการให้คำปรึกษาเข้าไม่ถึงกลุ่มเยาวชน ที่กระจายตัวอยู่ทั่วไปตามสถานที่ต่างๆ และแหล่งบริการที่มีก็ไม่อาจสร้างความไว้วางใจแก่เยาวชนได้            ๓. การสนับสนุนด้านทรัพยากร ช่วยเหลือกิจกรรมการดำเนินงานด้านการรณรงค์ต่อต้านเอดส์แก่เยาวชน ทั้งทางด้านงบประมาณ สิ่งของ และนโยบายที่เอื้อต่อการปฏิบัติงานในระยะยาว            ๔. การมีส่วนร่วม โดยให้โอกาสเยาวชนเข้าเป็นส่วนหนึ่งในการวางแผนจัดการปัญหาและติดตามประเมินผลโครงการต่างๆได้ด้วยตนเอง             ที่ผ่านมาเยาวชนตกเป็นจำเลยของสังคมเพราะภาพลักษณ์ที่ผู้ใหญ่หลายคนคิดเอาเองว่าเด็กไทยทุกวันนี้ “ดื้อ” “มั่ว” “ไร้สาระ” และ “ไร้ความรับผิดชอบ” เป็นภาพที่ติดมาจากความใจแคบของผู้ใหญ่ที่เหมารวมเอาคำว่า “ปัญหาสังคม” และ “เยาวชนไทย” ให้กลายมาเป็นเรื่องเดียวกัน            การเคลื่อนไหวของกลุ่มเยาวชนในครั้งนี้เกิดจากการรวมตัวของเยาวชนแกนนำทั่วทุกภาคในประเทศไทย เพื่อแสดงถึงความต้องการในการเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการแก้ปัญหานี้อย่างจริงจัง พร้อมทั้งแสดงจุดยืนที่มั่นคงต่อเจตนารมณ์ชัดเจน และกู่ก้องร้องตะโกนเป็นกระบอกเสียงแทนเยาวชนทั่วทั้งชาติว่า            “เยาวชนมิได้เป็นตัวปัญหา แต่เยาวชนเป็นทางออกของปัญหา”            ทีนี้ก็อยู่ที่ ฯพณฯ ทั้งหลายแล้วว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไป แต่อย่าลืมว่ามีเยาวชนทั่วทั้งประเทศกำลังตั้งตารอคอยคำตอบจากสัญญาฉบับนั้น อย่างใจจดใจจ่อ