เยาวชนกับโลกอนาคต โดย: ประวิชญา สุวรรณกุล ม.ธรรมศาสตร์ วันที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๘             อาจารย์มธ. แนะ ผู้ใหญ่ต้องส่งเสริมกิจกรรมนอกห้องเรียนแก่เยาวชนยุคใหม่ เพื่อเรียนรู้ชีวิตจริง ลดนิสัย “หนักไม่เอาเบาไม่สู้”           เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2548 เวลา 9.00 น. ที่ห้องประชุมสนามหลวง 2 มีการจัดเสวนาในหัวข้อ เยาวชนกับโลกอนาคต           นายชล บุนนาค อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(มธ.) กล่าวว่า โลกปัจจุบันมีข้อมูลข่าวสารมากมาย แต่เยาวชนไม่ค่อยสนใจข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากนัก รวมทั้งการมีเทคโนโลยีที่สะดวกสบาย จนทำให้เยาวชนสมัยนี้กลายเป็น พวก “หนักไม่เอาเบาไม่สู้” แต่เราจะโทษเยาวชนอย่างเดียวไม่ได้ ผู้ใหญ่ต้องเตรียมการให้เยาวชนรับความเปลี่ยนแปลงและความหลากหลายของสังคม โดยให้เยาวชนมีกระบวนการในการคิดอย่างมีประสิทธิภาพ มีเป้าหมายกับชีวิตและสังคมไปพร้อมๆกัน เพราะจะทำให้เยาวชนคัดกรองข่าวสารที่ดีสู่ตัวเอง เช่น การส่งเสริมกิจกรรมนอกห้องเรียนตามความสนใจให้มากขึ้นจะทำให้รู้จักทักษะในชีวิตจริง ช่วยลดภาวะ “ หนักไม่เอาเบาไม่สู้ ” และไม่ให้มีเพียงเด็กเก่งเท่านั้น แต่ต้องทำกิจกรรมควบคู่ไปด้วย หรือการปรับวิธีคิดเกี่ยวกับศาสนาให้ตอบรับกับวัฒนธรรมสมัยใหม่ เน้นแนวคิดที่เป็นวิธีการแบบวิทยาศาสตร์มากขึ้น สอนขั้นตอนการคิดให้กับตัวเอง เป็นต้น          อาจารย์มธ.กล่าวเสริมว่า ผู้ใหญ่ไม่ควรมองเยาวชนว่าเป็นตัวปัญหา เพราะการมองแบบนี้ยิ่งทำให้เด็กรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนมีปัญหาจริงๆ จนทำให้เกิดปัญหาอื่นๆตามมา ในทางกลับกันควรมองว่าเยาวชนคือคนที่ต้องคอยช่วยเหลือดูแลอย่างใกล้ชิด          นายใจ อึ๊งภากรณ์ อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า ปัญหาหลักของสังคมไทยในตอนนี้ คือ ผู้ใหญ่มักดูถูก และไม่เคารพวัยรุ่น พูดเรื่องเพศหรือเอดส์ก็กล่าวถึงศีลธรรมจอมปลอมที่เป็นค่านิยมผิดๆ เช่น ในโรงเรียนต่างๆ สอนกันว่าการรักกันและมีเพศสัมพันธ์เป็นสิ่งไม่ถูกต้อง ไม่สมควรทำ แต่การซื้อขายทางเพศกลับมีให้เห็นทั่วไปในสังคม หรือ เรื่องวัฒนธรรมใหม่ๆที่เกิดขึ้นในยุคนี้ เยาวชนมักถูกกล่าวหาว่า งมงายในวัตถุนิยม หรือลอกเลียนแบบวัฒนธรรมตะวันตก ผู้ใหญ่ใหญ่น่าจะเริ่มเคารพและทำความเข้าใจเยาวชน หาโอกาสพูดคุย เพราะจะได้พบแง่มุมใหม่ที่น่าสนใจและหลากหลายมากขึ้น แต่ปัจจุบันนี้เยาวชนขาดโอกาสในการแสงออกหรือเป็นส่วนร่วมในการทำงานกิจกรรมของสังคม          นางแคทเธอรีน บอนด์ จากมูลนิธิ ร็อกกีเฟลเลอร์ กล่าวในประเด็นการเรียนการสอนเรื่องเพศศึกษาว่า บทเรียนเพศศึกษาขณะนี้ยังใช้ไม่ได้ เพราะให้ความรู้เพียงครั้งเดียวและด้านเดียว ขาดความต่อเนื่อง ไม่ได้ให้ความรู้เรื่องเพศตามพัฒนาการของวัย และเยาวชนขาดการมีส่วนร่วมในการแสดงความเห็นเรื่องเพศเท่าที่ควร ผู้สอนควรมีทัศนคติที่ดี เอื้ออาทร และรับฟังเด็กมากขึ้น นอกจากนี้ ในสังคมควรสร้างบรรยากาศให้เยาวชนเตรียมพร้อมด้านจิตใจก่อนออกไปสู่สังคมภายนอก และเติบโตอย่างมีประสิทธิภาพ