Loading ...

คุณผู้อ่าน รู้จัก ฤทธิพร อินสว่าง หรือเปล่าคะ­

เขาเคยเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โดยเริ่มต้นในวงการดนตรีด้วยการนำผลงานเพลงไปบันทึกเสียงในสตูดิโอขณะที่มีอายุเพียง ๑๙ ปี โดยปกติ ฤทธิพรจะแต่งเพลง ขับร้อง และดูแลการผลิตผลงานด้วยตนเอง นับว่าเป็นศิลปินอีกคนหนึ่งที่ดูแลการผลิตผลงานทุกขั้นตอน ซึ่งหาได้ไม่ง่ายนักในยุคปัจจุบัน

นอกจากบทบาทนักร้อง นักแต่งเพลงแล้ว ปัจจุบันเราจะเห็นอีกบทบาทหนึ่งของเขา นั่นคือการร่ายอักษรแต่งเป็นบทกวี ซึ่งโดยส่วนตัวผู้เขียนนั้นได้อ่านงานของเขาค่อนข้างบ่อยในหนังสือมติชนสุดสัปดาห์และเห็นว่า ลีลาด้านตัวอักษรของเขาพลิ้วไหวไม่ต่างจากเสียงเพลงเลย มีทั้งความไพเราะในแง่ของรูปแบบ ฉันทลักษณ์ ในขณะเดียวก็แฝงข้อคิดได้อย่างลึกซึ้ง

ลองดูบทนี้ บทที่ชื่อว่า กร้อง ใจ จากมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่ ๑๕๕๐ ประจำวันที่ ๓๐

เม.ย.-๖ พ.ค.๕๓ ที่ว่า

 

ใจ...

ตะกละสิ้นดี

ดูดกินความรักของเธอ

วันแล้ววันเล่า

คืนแล้วคืนล่วง

ยังโหยหา ห่วง หวง

อยู่ทุกห้วง...

ใจ

           

บทกวีสั้นๆ บทนี้ แสดงให้เห็นถึงความงามในการเลือกใช้ถ้อยคำ การเลือกใช้ ใจ ขึ้นต้นและลงท้ายเป็นการย้ำประเด็นสำคัญว่าต้องการสื่อสารถึงเรื่องของ ใจในขณะที่การเลือกใช้ถ้อยคำอื่นๆ เพื่อสร้างความไพเราะก็สามารถทำได้อย่างลงตัวและทำให้ผู้อ่านเห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น การเล่นเสียงสัมผัสอักษร ในคำว่าโหยหา ห่วง หวง ทำให้เห็นว่าใจกำลังรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว และคิดถึงไปพร้อมกัน หรือการใช้คำว่า วันแล้ววันเล่า  คืนแล้วคืนล่วง ก็ทำให้เห็นภาพการเคลื่อนไหวของเวลา ที่ค่อยๆ ผ่านไป ในขณะที่ความรู้สึกของใจยังอยู่ที่เดิม

            แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าความงามก็คือ สาร ของกวีบทนี้

          ต้องบอกก่อนว่า เวลาพูดถึง ใจ เราไม่ได้หมายถึงหัวใจที่เป็นก้อนเนื้อที่ทำหน้าที่สูบฉีดเลือด แต่หมายถึงความรู้สึกนึกคิดอันเป็นผลมาจากการสั่งการของสมองมากกว่า

          อันว่าใจ (สมอง) คนเราเป็นเรื่องมหัศจรรย์ เดี๋ยวก็รู้สึกอย่างนั้น อีกประเดี๋ยวก็รู้สึกอย่างนี้ บางครั้งในช่วงเวลาเดียวกันก็เกิดความรู้สึกขึ้นได้หลายอย่าง ยิ่งเมื่อเกิดความรู้สึกรักด้วยแล้ว ก็มักจะมีความคาดหวัง ความหวง ห่วง คิดถึง และความต้องการเป็นเจ้าเข้าเจ้าของปนเปเข้ามาด้วย

          ฤทธิพรจึงบอกว่า ใจของคนเรานี่มันตะกละสิ้นดี รักแล้วยังคาดหวังว่าจะได้เป็นเจ้าของคนที่เรารัก ทั้งที่ในความเป็นจริง ไม่มีใครเป็นเจ้าของใครได้ บางคนตัวอยู่กับเรา แต่ใจเขาอยู่กับคนอื่นก็มี

          เราไม่มีทางรู้ใจใครไปได้ทั้งหมด แม้ว่าจะรู้จัก คบหากันมานานก็ตาม

          ใจ...เป็นพื้นที่อิสระ หลุดพ้นจากการถูกพันธนาการ ดังนั้นใครที่คิดจะเป็นเจ้าของหัวใจของใคร หากไม่เตรียมรับกับความผิดหวังที่อาจจะเกิดขึ้น ก็เป็นไปได้ว่าจะต้องอยู่กับความทุกข์ไปนาน

          ใจ...จึงต้องไม่ตะกละ

          ไม่ตะกละในที่นี้หมายความว่า ต้องรักให้เป็น รักแบบมีความสุขที่ได้รัก ไม่คาดหวังความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ

หรือคิดย้อนกลับกับสุภาษิตไทยที่ว่า เอาใจเขามาใส่ใจเรา เป็น ไม่ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา บ้าง ก็น่าจะดี



ความคิดเห็นที่  1

ใจ...
เคยคิดว่า  เมื่อมีความรักใจจะไม่ตะกละ
แต่น้อยคนที่จะทำได้
บางทีพอเป็น "ความรักของคนอื่น" มันอาจดูเป็นเรื่องง่ายดาย
แต่พอมันเป็น "ความรักของเรา" เรื่องง่ายๆกลับไม่ง่ายเสียแล้ว
เมื่อหัวใจมันก็ยังคือเลือดเนื้อที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความรัก
ไม่แปลก ที่หัวใจยังต้องถูกความรักทำให้ร้องไห้
การทำให้ใจเลิกตะกละ อาจต้องเพิ่ม space ให้กับความรัก
คงจะดี ถ้าวันนี้  หัวใจจะเลิกตระกลามความรัก
แต่อย่าละทิ้ง ความห่วงหา อาทร นะ
ใจ...

sailom&sangdown   (17 พฤษภาคม 2553  เวลา 12:15:20)