Loading ...

http://kaweeclub.com

คนเราเกิดอาการ “จิตตก” กันได้ในบางช่วงของชีวิต อาการจิตตกอาจเกิดจากความเครียด ความผิดหวังจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นรอบตัว อาการจิตตกส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิต ทำให้เกิดอาการท้อแท้ ไม่อยากทำงาน ไม่อยากออกไปไหนมาไหน เรียกว่าเป็นช่วงชีวิตที่แย่ทีเดียว

สิ่งสำคัญอยู่ที่ ถ้าจิตตกไปแล้วทำอย่างไรที่จะดึงจิตให้กลับมาอยู่ในสภาวะเดิม สภาวะที่ทำให้เจ้าของจิตสามารถดำเนินชีวิตได้ตามปกติ

เรื่องนี้ผู้เขียนพยายามลองนึกว่า เมื่อครั้งที่ตัวเองเกิดอาการจิตตกนั้น ใช้วิธีการใดในการดึงจิตตัวเองให้เข้าสู่ภาวะปกติ แล้วก็นึกได้ว่า เพื่อนฝูง บุคคลที่รายล้อมเราอยู่ เป็นกำลังใจสำคัญประการหนึ่งที่จะช่วยดึงจิตของเราให้เข้ามาสู่สภาวะเดิม

แต่เหนืออื่นใดคือ “ใจ” ของเรา                    

“ไม่มีใครให้กำลังใจเราได้ หากเราไม่มีเชื้อกำลังใจอยู่ในตัวเอง”

เป็นคำพูดสั้นๆ ง่ายๆ ไม่สวยงาม แต่ฟังแล้วกลับมาคิดว่า เออ... จริงแฮะ ถ้าเราไม่เปิดรับกำลังใจที่คนรอบข้างให้มา ซึ่งการไม่เปิดใจก็คือการที่เราไม่มีเชื้อกำลังใจอยู่ในตัวเองเลย หากเป็นเช่นนี้ จิตที่ “ตก” ก็ไม่มีวัน “ขึ้น” มาได้

โดยนัยยะนี้ จึงไม่มีใครดูแลใจเราได้ดีเท่าใจเราเอง

 

ดูแลตัวเองเถิดหัวใจ

-ดูแลตัวเองเถิดหัวใจ-

ขณะสวน ดอกไม้ ถูกไฟเผา

เถิดตื่นขึ้น แต่ละเช้า

หวังใจ แต่ละเรา จักตื่นรู้

“เลียแผลตัวเองนะหัวใจ!”

เยียวยา วันใหม่ ให้ตื่นสู้

การรัก การร้าย หลายฤดู

แผ่นดิน สิยังอยู่ ดูแลตะวัน

“ฟื้นฟูตัวเองเถิดจิตวิญญาณ!”

คลี่ปม เคลื่อนผ่าน คลื่นผกผัน

เจ็บปวด รวดร้าว ทั้งนั้น

เพรียกกัน และกัน ฝ่าควันไฟ

 “รักตัวเองนะความรัก!”

ศึกพรุ่งนี้ อาจหนัก กว่านี้ได้

หลังสงบ สติอารมณ์ ชมหัวใจ

บางที...ดอกไม้...อาจผลิบาน!

 

(ที่มา : http://www.oknation.net/blog/paiwarinkhaongamคัดลอกจาก สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ จันทร์ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๓)

การดูแลหัวใจตัวเอง ทำให้หัวใจมีเชื้อกำลังใจเพื่อเตรียมรับสถานการณ์ต่างๆ ที่จะผ่านเข้ามาทำให้จิตตกนั้น เป็นเรื่องสำคัญ และเป็นทักษะที่สามารถฝึกกันได้ ด้วยการมองโลกในแง่ของความเป็นจริง และเตรียมใจรับกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้เสมอ โดยเฉพาะหากไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวังไว้...ผู้เขียนเชื่อแบบนั้น

และก็เชื่ออีกว่า... “ใครๆ” ก็ทำได้



ความคิดเห็นที่  8

It's a pleasure to find such rationality in an aneswr. Welcome to the debate.

Avo   (18 กรกฎาคม 2555  เวลา 05:13:13)

ความคิดเห็นที่  7

ตอนเจ็บจะเป็นจะตายเพราะเขา(แคร์ความรู้สึกเขา)มากกว่าตัวเอง
หายเจ็บ  ทำไมสิ้นคิดอย่างนี้

เชียงใหม่   (17 กรกฎาคม 2554  เวลา 12:06:52)

ความคิดเห็นที่  6

กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ  ความรักไปกำลังจัย  เราจงเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับ....


เป็นกำลังจัยให้ทุกคนครับ.....กลอนนี้เป็นการเตือนใจเราให้รักตัวเองนะ..ดีมากครับ

สุรินทร์   (18 ธันวาคม 2553  เวลา 10:07:12)

ความคิดเห็นที่  5

คนที่ดูแลเราดีมีคนเดียวครับ... แม่
เราเองบางโอกาสยังไม่เข้าใจตัวเองเลย
กิน...เหล้า...บุหรี่...สูบ...ฯลฯ...
จริงหรือที่...ไม่มีใครดูแลเราเท่ากับตัวเราเองจริงๆ  จากพฤติกรรมของตนเอง
ความตายเท่านั้นที่ดูแลตนเอง...แน่นอน

ครูคนหนึ่ง   (31 ตุลาคม 2553  เวลา 10:24:22)

ความคิดเห็นที่  4

จิตใจที่ต้องการดูแล..ให้มองดูที่ตัวเองก่อน..ต้องตั้งสติ..ทำจิตใจให้เข้มแข็ง..ผ่านอุปสรรคทุกอย่างได้..
ปัญหาทุกอย่าง..มีทางออก ต้องใช้เวลา...ให้ใจเย็น ๆ ๆ ๆ ช้า ๆ ๆ เข้าไว้ ไม่ต้องรีบร้อน..
เห็นด้วยกับบทความนี้..เชื่อว่า"ใคร"ก็ทำได้เช่นกัน...

ครูPAW   (6 ตุลาคม 2553  เวลา 16:15:45)

ความคิดเห็นที่  3

   รักคนอื่น ก้ออย่าลืมรักตัวเองให้มาก ๆๆ  ให้กำลังใจตัวเอง
  ไม่ดูถูกตัวเอง เราก้อสามารถอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างสง่างาม..
                         ติฎา..

ติฎา   (3 ตุลาคม 2553  เวลา 15:09:38)

ความคิดเห็นที่  2



“ไม่มีใครให้กำลังใจเราได้ หากเราไม่มีเชื้อกำลังใจอยู่ในตัวเอง”

parry   (2 ตุลาคม 2553  เวลา 20:57:41)

ความคิดเห็นที่  1

เป็นกลอนที่ให้กำลังใจดี  ไม่มีใครดูแลเราเท่ากับตัวเราเองจริงๆ

ครูไหม   (2 ตุลาคม 2553  เวลา 08:35:31)