Loading ...

          ตั้งใจว่าจะเขียนถึงกวีซีไรต์ปีนี้ “ซะการีย์ยา อมตยา” และกวีนิพนธ์ที่ได้รับรางวัลที่ชื่อ “ไม่มีหญิงสาวในบทกวี” มาตั้งแต่เขาได้รางวัลใหม่ๆ แต่จนแล้วจนรอดก็เพิ่งจะมาได้เขียนเอาวันนี้

          ที่ตั้งใจว่าจะเขียนถึงเพราะสะดุดใจกับชื่อ “ไม่มีหญิงสาวในบทกวี” ด้วยอนุมานในตอนแรกว่า แม้แต่ในบทกวี ซึ่งเป็นพื้นที่ทางความคิด สามารถแสดงออกได้อย่างเต็มที่ แต่ผู้หญิงก็ดูจะไร้ที่ทางจนไม่อาจปรากฏตัวตนในบทกวีได้

          แต่เมื่อได้พลิกอ่านทั้งเล่ม กลับสนใจที่จะเลือกเขียนถึงบทกวีที่ชื่อ “กรณีวิวาทกับความเงียบ” มากกว่า มิใช่ว่า “ไม่มีหญิงสาวในบทกวี” จะไม่มีความน่าสนใจให้เขียนถึง แต่ “กรณีวิวาทกับความเงียบ” น่าจะเป็นความรู้สึกที่มนุษย์ส่วนใหญ่เคยเผชิญมาแล้ว

          ลองดูว่าใช่ไหม?

          ฉันเดินเข้าไปในความเงียบ
ความเงียบเอ่ยทักทาย
ฉันยิ้มหัวให้กับความเงียบ
ความเงียบหัวเราะลั่นใส่ฉัน
ฉันจึงเอ่ยถามความเงียบ
แกขำอะไรนักหนา
มันกลับหัวร่อดังกว่าเดิม
คำรามราวสายฟ้าร้อง
ฉันกระชากคอเสื้อความเงียบอย่างรำคาญ
พลางขู่ดังดังว่าเงียบเสีย!
ความเงียบหัวเราะจนน้ำตาไหล
ท้องคัดท้องแข็งจนกลั้นไม่อยู่
ฉันกำหมัดชกลงหน้าท้องความเงียบ
ความเงียบล้มคะมำกับพื้น
แต่มันยังหัวเราะไม่หยุดหย่อน
ฉันทนไม่ไหวแล้วคว้ากระสอบป่าน
จับความเงียบยัดลงไป
ปิดปากถุง
พลางกล่าวแกยังจะเล่นตลกกับฉันอีกไหม
ยังไม่จบเสียงหัวเราะในลำคอเล็ดลอดออกมา
ฉันโมโหและชักทนไม่ไหวแล้ว!
คว้าถุงกระสอบแบกหลัง
โยนความเงียบถ่วงน้ำ
เสียงกระสอบบรรจุความเงียบทำลายความเงียบ
ดังจ๋อม และดิ่งจมหายลงใต้ผืนน้ำ

ทันใดนั้นเองฉันนึกสงสารความเงียบขึ้นมา
รีบกระโดดลงไปใต้น้ำ
ถึงก้นลึกรีบเปิดปากถุงช่วยชีวิต
เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
ต่อแต่นั้น...

            ผู้เขียนเชื่อว่าหลายคนเคยทะเลาะกับความเงียบ ทะเลาะเพราะไม่พอใจที่ความเงียบเข้ามาเยือน โกรธที่ความเงียบเข้ามาทักทาย บ้างก็กลัวที่จะต้องอยู่กับความเงียบ เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะเรามักเห็นแต่มุมลบของความเงียบ เช่น เชื่อว่าความเงียบทำให้คิดฟุ้งซ่าน ความเงียบนำมาซึ่งอันตราย ความเงียบหมายถึงความโดดเดี่ยว อ้างว้าง เป็นที่ไม่ต้องการของคนอื่น ฯลฯ

            คนเราจึงพยายามที่จะหลีกหนีความเงียบ

          เพื่อนของผู้เขียนคนหนึ่งซึ่งไม่คุ้นชินกับการอยู่กับความเงียบ ถึงกับโทรศัพท์หาเพื่อนคุยด้วยตลอดเวลาเมื่อต้องอยู่คนเดียว ต้องออกไปพบปะ สังสรรค์ หรือไปในที่ที่มีผู้คน เพราะไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองอยู่กับความเงียบ เป็นเหมือนคนที่ไม่มีใครต้องการ ทั้งที่ความจริงแล้ว เราไม่อาจปฏิเสธความเงียบไม่ให้ย่างกรายเข้ามาในชีวิตได้

          ก็ขนาดบางครั้งอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย ท่ามกลางเสียงอันอึกทึก เรายังรู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวมิใช่หรือ? ราวกับว่า ยิ่งหนี...ความเงียบก็ยิ่งอยากเข้ามาทักทาย

          แล้วทำไมเราไม่เป็นเพื่อนกับความเงียบเสียล่ะ ลองนึกถึงมุมดีๆ ของความเงียบก็จะพบว่า มีไม่น้อยเลย

          ความเงียบ...ช่วยให้เราเกิดสมาธิได้ง่ายขึ้นในการทำสิ่งต่างๆ

บางครั้ง ความเงียบ... ทำให้เรามีสติ หยุดคิด ทบทวนถึงสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมา ก่อนที่จะตัดสินใจก้าวไปข้างหน้า

         ท้ายที่สุด ความเงียบ ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย ได้พักกาย พักใจ ที่อ่อนล้า หลังจากเผชิญกับความวุ่นวายที่ถาโถมเข้ามาในชีวิต

         หากคุณเคยทะเลาะกับความเงียบด้วยอยากผลักไสมันออกไปจากชีวิตของคุณ ลองเปลี่ยนมุมมอง แล้วหันกลับมาทำความรู้จัก หยิบยื่นมิตรภาพให้กับ “ความเงียบ” จะดีกว่าไหม

         อย่างน้อย...คุณจะได้ไม่ต้องเหนื่อยทะเลาะกับมัน



ความคิดเห็นที่  2

4bGTWu I truly appreciate this post.Thanks Again. Awesome.

social bookmarking service   (6 มิถุนายน 2556  เวลา 20:16:33)

ความคิดเห็นที่  1

ความหมายดี แต่นำเสนออ่านแล้วกลัวความโหด

คนอ่อนไหว   (3 ธันวาคม 2553  เวลา 05:43:59)