Loading ...

            เคยตั้งคำถามไหมว่า ทำไมภาษาไทยจึงมีพยัญชนะและสระที่ออกเสียงซ้ำกัน เช่นเมื่อมี “ส” แล้วทำไมต้องมี “ศ” และ “ษ” หรือทำไมสระไอ ต้องมีทั้งไม้มลายและมีไม้ม้วน มันจะยุ่งยากไปไหม เผลอๆ ทำให้คนใช้ผิดๆ ถูกๆ อีกต่างหาก

            อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีที่มาที่ไป มีเหตุย่อมมีปัจจัยเขาว่าอย่างนั้น เรื่อง ส ศ และ ษ ก็เช่นกัน บางท่านอาจจะพอทราบมาว่าจริงๆ แล้ว ๓ ส นี้ดั้งเดิมออกเสียงไม่เหมือนกัน ศ และ ษ ไทยเรารับมาจากบาลีสันสกฤตเมื่อสังคมเรารับพุทธศาสนาเข้ามา แต่ด้วยว่าการออกเสียงค่อนข้างยาก คนไทยจึงออกเสียง ๒ ตัวนี้ให้เหมือนกับ ส.เสือไป

            สระไอก็เช่นกัน มีผู้สันนิษฐานว่า ที่เราเรียก “ใ” ว่าสระไอไม้ม้วนก็เพราะรูปสระม้วนเข้า ส่วนที่เราเรียก “ไ” ว่าสระไอไม้มลายก็น่าจะมาจากคำว่า “มาย” ซึ่งเป็นภาษาเขมรและไทยรับมาโดยแผลงคำว่ามายเป็น “มลาย” อันหมายถึงคลี่ขจายออกซึ่งตรงกับลักษณะของรูปสระ

            เอาล่ะ...เรื่องที่มาที่ไปก็ว่ากันไป สิ่งที่ควรตั้งคำถามต่อคือแล้วหากเกิดไม่มีพยัญชนะหรือสระที่ออกเสียงซ้ำกันล่ะ การสื่อความหมายจะผิดเพี้ยนจนเกิดความผิดพลาดหรือเปล่า? ก็มาป๊ะกับกวีบทหนึ่งน่าสนใจ ลองดูเนื้อหาบางช่วงบางตอนของกวีบทนี้ดู     

...

สมมติว่า ใม่มีใม้มลาย
ฉันจะเขียนบทกวีใด้ใหม
บทกวีของฉัน
ยังจะคงเป็นบทกวีหรือใม่
หากฉันเขียนคำว่าดอกใม้
มันยังคงเป็นดอกใม้หรือเปล่า
หากฉันเขียนบทกวีว่าด้วยลำน้ำ
สายน้ำในบทกวีจะใหลในความรู้สึกของผู้อ่านใหม

....

            ผู้เขียนคัดลอกบางตอนของบทกวีที่ชื่อ“สระใอใม้มลายเสีย” ของซะการีย์ยา อมตยา มาให้อ่านกัน คนนี้เขาได้รับรางวัลซีไรต์จาก “ไม่มีหญิงสาวในบทกวี” อย่างไรล่ะคะ เคยเขียนถึงเขาครั้งหนึ่งแล้วอาจจะจำกันได้

            กลับมาตอบคำถามที่ตั้งประเด็นกันไว้ต่อดีกว่า ผู้เขียนอ่านแล้วลองคิดตามกวีเหมือนกันว่าเอ...ถ้าไม่มีสระไอไม้มลายแล้วจะเป็นอย่างไร หากเป็นเรื่องการอ่านไม่ว่าจะใช้สระไอไม้ม้วนหรือไม้มลายก็อ่านออกเสียงเหมือนกันนั่นล่ะ เช่น ดอกใม้ ก็อ่านออกเสียงเหมือนกับที่เราเขียนว่า ดอกไม้ อยู่วันยันค่ำ ส่วนเรื่องจะซาบซึ้งไปกับบทกวีหรือเปล่านั้นผู้เขียนว่าขึ้นอยู่กับภูมิหลังของผู้อ่านแต่ละคนด้วยว่าจะเข้าถึงและจินตนาการตามบทกวีที่อ่านได้มากเพียงใด

            แต่ที่แน่ๆ พอมาเขียนทุกคำที่ควรใช้สระไอไม้มลายแทนด้วยไม้ม้วน ความรู้สึกแรกคือ “ไม่ชิน” และพิมพ์ผิดทุกครั้ง มันเผลอไปกดแป้นที่เป็นสระไอไม้มลายทุกทีสิน่า

            หรือเอาเข้าจริงแล้ว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ “ความเคยชิน” เพราะหลักการอะไรทั้งหลายล้วนแต่เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น จะสร้างใหม่หรือจะคงของเดิมไว้ก็แล้วแต่ข้อตกลงที่มนุษย์ทำร่วมกัน ประเด็นสำคัญคือหลายอย่างที่เราไม่เปลี่ยน (ทั้งๆ ที่รู้ว่าทำต่อไปผลที่ตามมาจะไม่ดี) ก็เพราะความเคยชินหรือเปล่า

            ความเคยชินเป็นอุปสรรคอย่างหนึ่งที่ทำให้คนเราไม่กล้าเปลี่ยนแปลง ทำให้เราไม่เห็นแง่มุมใหม่ๆ ไม่ได้ลองทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ ทำให้ประสบการณ์ในการใช้ชีวิตน้อยลงไปด้วย ซึ่งอาจจะทำให้เมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายใหม่ๆ เผชิญปัญหาต่างๆ เราก็ไม่มีฐานประสบการณ์ที่จะใช้ในการแก้ปัญหานั้นๆ

            ก่อนจากกันปักษ์นี้....อย่าให้ความเคยชินเป็นอุปสรรคในการเปลี่ยนแปลง



ความคิดเห็นที่  12

ขอถามเกี่ยวกับการใช้ สระ ใ และ ไ ถ้าอักษรสูง ใช้ไม้ ใ จะออกเสียงเป็นโทนอะไร เพราะชาวต่างชาติถามบ่อยๆ
ดิฉันเป็นครูสอนภาษาไทยให้ชาวต่างชาติแต่ต้องเรียนรู้อีกเยอะ จึงขอคำอธิบายและคำตอบที่ถูกต้องคะ

นางสาวนิตยา  ศรีสอาด   (30 มีนาคม 2556  เวลา 13:02:36)

ความคิดเห็นที่  11

ในภาษาผู้ไท ภาษาไทดำและภาษาโย้ย  ออกเสียงคำสระ ใ- เป็น เสียงที่แตกต่างจาก ไ- โดยสิ้นเชิง  คาดว่าในอดีตคนสุโขทัยก็ออกเสียง ใ- แตกต่างจาก ไ- เช่นกัน  
   ผู้ไทย( ผู้เญ่อ หาผ้าเม่อ เห้อ ลุเภ้อ ใช้คล้องคอ ใฝ่เจอ เอาเส่อห่อ มิหลงใหล  ผู้เล้อขอเบิ่ง บ้าใบ้ถือเยอโบ  หูตาโมมาเค้อเคียง เล่าท่องอย่าละเลี่ยง 20 ม้วนจำจงดี
   ภาษาโย้ย  (ผู่ เญื่า  หาผ่าเหมื่า  เหืา  ลูกเภื่า  เชื่า คล้องคอ  ใผ่  เจืา  เอา เสื่า ห่อ บ่หลงใหล ผู่เดืา  ขอเบิ่ง  บ้าใบ้ถือ เยืาบัว  หูตามัวมา  เกืาเคียง  เล่าท่องอย่าละเลี่ยง  20 ม่วนจำจงดี)
    เจืา    ออกเสียง  เอา  แล้ว ตามด้วย  อือ  

คนสกล   (4 ธันวาคม 2554  เวลา 14:55:40)

ความคิดเห็นที่  10

เห็นด้วยคร๊

นันท์นลิน   (31 ตุลาคม 2554  เวลา 18:15:35)

ความคิดเห็นที่  9

ถ้าเปลี่ยนแล้วเกิดปัญหาก็อย่าเปลี่ยนเถอะ ความเคยชิน ถ้าเป็นสิ่งที่ถูกต้องก็ไม่น่าที่จะไปเปลี่ยนแปลงอะไร

คนหลังเขา   (19 กรกฎาคม 2554  เวลา 10:10:55)

ความคิดเห็นที่  8

ขอให้ลองพิจารณา ในอีกแง่ทางหนึ่ง การเปลี่ยนแปลง  กับความเคยชินอยากให้ลองทบทวน ตรึกตรองว่าการเปลี่ยนน่ะเกิดผลดี  ผลเสียอย่างไรบ้างผลรอบข้างภาวะของสังคมด้วย  ผลที่ตามมาจากการเปลี่ยนจะเป็นอันตรายในทุกครั้ง ทุกคนรึเปล่า  อยากให้เปลี่ยนเมื่อเหตุผลสมเหมาะสมควร  สังคมจะได้หน้าอยู่และสวยงามมากขึ้น

ตาโต   (11 กรกฎาคม 2554  เวลา 14:32:44)

ความคิดเห็นที่  7

อย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง ถ้าการเปลี่ยนแปลงนั้นทำให้อะไรดีขึ้น ๆ  "กล้าเปลี่ยนชีวิตก็เปลี่ยน"

ครูก๋อย   (7 กรกฎาคม 2554  เวลา 14:24:15)

ความคิดเห็นที่  6

เห็นด้วยอย่างยิ่งกับข้อความ "อย่าให้ความเคยชินเป็นอุปสรรคในการเปลี่ยนแปลง"  เพราะความเคยชินทำให้การเปลี่ยนแปลงทุกอย่างยุ่งยาก  ดังที่พระพุทธเจ้าท่านได้ทรงสั่งสอนไว้ในพุทธศาสนาว่า  "การชนะตนเองเป็นการชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"  

ร.ร.หนองม่วงประชานุกูล   (4 กรกฎาคม 2554  เวลา 21:52:29)

ความคิดเห็นที่  5

...ทุกอย่างอยู่ที่ใจ  หากเปิดใจรับ และพร้อมที่จะเผจิญกับทุกสิ่งที่จะเข้ามากระทบ การเปลี่ยนแปลงก็จะเกิด...

เชี่ยว   (2 กรกฎาคม 2554  เวลา 12:04:55)

ความคิดเห็นที่  4

ถ้าอย่างนั้น ก็จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเคยชิน ดีมั๊ยคะ

อลิศรา เพชระ   (2 กรกฎาคม 2554  เวลา 09:56:27)

ความคิดเห็นที่  3

ใช่ครับ!!!เราต้องยอมรับสภาพเเล้วพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี

มะชานน  เหล่าโสด   (2 กรกฎาคม 2554  เวลา 09:24:15)

ความคิดเห็นที่  2

คนเราส่วนใหญ่กลัวการเปลี่ยนแปลง ก็เลยอ้างเอาความเคยชินมาเป็นอุปสรรค จริงใหม?

จุฬาลักษณ์   (1 กรกฎาคม 2554  เวลา 17:23:13)

ความคิดเห็นที่  1

เห็นด้วยอย่างยิ่งอย่าให้ความเคยชินเป็นอุปสรรคในการเปลี่ยนแปลง สุดยอดมากค่ะ

คนกศน.   (1 กรกฎาคม 2554  เวลา 14:52:15)