วันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๕๑

เรียนรู้จากหนังสั้นของเยาวชน

โดย ทีมเยาวชน มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

 

ข้อคิดจากการ นุ่งสั้น ห่มสั้น *

 

          เมื่อเห็นนักศึกษาสาวนุ่งกระโปรงสั้น เสื้อรัดอก รู้สึกอย่างไร” นั่นคือคำถามที่ก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นในห้องประชุมเล็กๆ ห้องหนึ่งซึ่งประกอบด้วยครูสอนเพศศึกษา ผู้ทำงานเกี่ยวข้องกับเรื่องเอดส์และเรื่องเพศ และเยาวชนจำนวนหนึ่ง

          คำถามนี้ดังขึ้นหลังจากคนในห้องชมหนังสั้นที่แสดงเครื่องแบบนิสิตนักศึกษาในยุคปัจจุบัน ซึ่งนิยมแต่งกายในชุดที่เน้นให้เห็นทรวดทรวงอย่างชัดเจน

     หลากเสียงที่ส่งออกมามีตั้งแต่   

     “เป็นเรื่องค่านิยมของวัยรุ่น  ซึ่งก็เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย”

          “ถ้าหากนักศึกษาแต่งกายที่ไม่อยู่ในรูปแบบของสถาบันออกแบบไว้ถือว่าทำผิด และบ่งบอกถึงลักษณะนิสัยของคนคนนั้นด้วย ถือว่าทำลายวัฒนธรรม และสร้างปัญหาแก่สังคม”

          “อาจต้องเพิ่มมาตราการให้เข้มงวดมากกว่านี้  เพราะกฎระเบียบ ไม่สามารถควบคุมได้”

          “ต้องรู้จักกาลเทศะ”

     “จะแต่งกายแบบไหนก็ตาม ก็ไม่ควรเอาเรื่องการแต่งกายเป็นตัดสินคุณค่าของความเป็นคน  น่าจะพิจารณาว่าคุณค่าของคนนั้นอยู่ตรงไหนมากกว่าเรื่องการแต่งกาย”

     “นุ่งสั้น  ถือว่าเป็นการแต่งตัวยั่วยุอารมณ์ทางเพศ  ภัยที่จะเกิดขึ้นอาจถูกข่มขืน  ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาสังคม”

        “แฟชั่นชุดนิสิตนักศึกษาเป็นนวัตกรรมการแต่งกายที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบไปทุกยุค แต่สิ่งที่คงไว้คือความสวยงาม เพราะแม้แต่ยุคก่อนก็มีการแต่งกายโชว์เนื้อหนัง เกาะอก กางเกงขาสั้นเหมือนกัน จึงไม่ควรโทษวัยรุ่นว่าทำให้วัฒนธรรมเสื่อมเสีย แต่ต้องยอมรับว่าเป็นเรื่องที่มีมานานแล้ว”

     “ควรใช้วิธีชวนคุยมากกว่า ห้าม ปราม  ลงโทษ  สร้างกฎระเบียบ เพื่อให้เห็นว่า  ถ้าหากแต่งตัวแบบนี้แล้วข้อดี  ข้อเสียคืออะไร  ถ้าไม่อยากให้เกิดแบบนั้นจะทำอย่างไร  เราเองก็กำลังเชื่อแบบเดิมๆ เช่น  ผู้ชายที่ข่มขืนผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะให้เหตุผลว่า  “ผู้หญิงแต่งตัวยั่วยุ”  แต่ไม่ได้บอกเลยว่าที่ทำแบบนั้นเพราะตัวเองไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ตัวเองได้แม้แต่คนเดียว  แล้วเราก็เชื่อแบบนั้น  ผลิตซ้ำๆ แบบนั้นอยู่เรื่อยๆ”

     “ภาพที่ดูส่วนใหญ่เป็นภาพของผู้หญิง แต่ไม่มีภาพของผู้ชายเลย และผู้ชายก็ไม่เคยถูกมองในด้านลบในเรื่องการแต่งกาย ที่จริงแล้ว ก็เป็นเรื่องสิทธิส่วนบุคคล  แต่ส่วนใหญ่ผู้หญิงก็จะถูกลงโทษ  ทั้งๆ ที่ผู้ชายก็ชอบมอง  ไม่มีใครไป (ด่า) จัดการกับผู้ชายเลย  ซึ่งคิดว่าผู้ชายเองก็ชอบมองอยู่แล้ว  เมื่อเกิดอารมณ์ทางเพศทำไมไม่จัดการกับอารมณ์ตัวเอง  ปัญหาสังคมที่ผู้ชายชอบไปข่มขืนผู้หญิง  ก็พบว่าส่วนใหญ่เป็นคนใกล้ชิด เช่น คนในครอบครัว”

    

     การสนทนาในห้องที่กินเวลาประมาณ ๑ ชั่วโมงไม่ได้จบลงด้วยการหาทางออกให้กับเรื่องที่กำลังมองต่างมุม แต่จบด้วยการนำเสนอผลสำรวจความเห็น โดยกลุ่มเยาวชน ได้ทำการสำรวจผู้ที่มาร่วมงานเวทีวิชาการ“เพศศึกษาเพื่อเยาวชน” ครั้งที่ ๑ ที่โรงแรมลำปางเวียงทอง ในเรื่อง “โอกาสเสี่ยงในการมีเพศสัมพันธ์ของฉัน”  มีผู้แสดงความเห็นจำนวน ๓๑๙ คน

    

โอกาสเสี่ยงในการมีเพศสัมพันธ์ของฉัน

หญิง (คน)

ชาย (คน)

๑.  รักและไว้ใจ

๕๒ (๑๖.๓๐ %)

๑๒  (๓.๗๖ %)

๒.  อยู่สองต่อสองในที่ลับตาคน

๔๘  (๑๕.๐๔ %)

๑๘  (๕.๖๔ %)

๓.  ดื่มสุรา / ใช้ยา

๑๘  (๕.๖๔ %)

๒๒  (๖.๙๐ %)

๔.  บรรยากาศพาไป

๑๕  (๔.๗๐ %)

๑๗  (๕.๓๓ %)

๕.  อยากรู้ อยากรู้

๑๕  (๔.๗๐ %)

๑๒  (๓.๗๖ %)

๖.  เที่ยวกลางคืน

๑๔  (๔.๓๘ %)

  (๒.๕๑ %)

๗.  สื่อลามก

๑๑  (๓.๔๕ %)

  (๑.๘๘ %)

๘.  แต่งตัวล่อแหลม

๑๑  (๓.๔๕ %)

  (๑.๕๗ %)

๙.  ขาดความรู้เรื่องเพศ

  (๒.๑๙ %)

  (๑.๒๔ %)

๑๐. เทศกาลต่างๆ เช่น วาเลนไทน์

  (๑.๘๘ %)

  (๑.๒๕ %)

๑๑. ค่านิยม

  (๑.๕๗ %)

  (๑.๒๕ %)

๑๒. ครอบครัวแตกแยก

  (๑.๒๔ %)

  (๑.๒๔ %)

 

          เมื่อดูจากผลสำรวจ พบว่า  ชายจำนวน ๒๒ คน เห็นว่าการดื่มสุรา ใช้ยา เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขามีโอกาสเสี่ยงในการมีเพศสัมพันธ์มากที่สุด ขณะที่มี ๕ คน ตอบว่าเกิดจากการแต่งกายล่อแหลมของผู้หญิง ส่วนสาเหตุที่ทำให้ผู้หญิงมีโอกาสเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์มากที่สุด คือ ความรักและไว้ใจ รองลงมาคือ การอยู่ด้วยกันสองต่อสองในที่ลับตา

          ท้ายสุด การสนทนาครั้งนี้ทำให้เกิดการตั้งคำถามที่ชวนให้หาคำตอบต่อจากผู้เข้าร่วมคนหนึ่ง ซึ่งแสดงความเห็นว่า

          “เท่าที่นั่งฟัง คนอื่นจะพูดอย่างไรก็ไม่เป็นไร แต่รู้สึกว่าเสียงที่น่ากลัวที่สุด คือ เสียงของผู้หญิงที่กำลังตัดสินและต่อว่าผู้หญิงด้วยกันเอง”

          


* เรียบเรียงจากการแลกเปลี่ยนความเห็นต่อเครื่องแบบนักศึกษาหญิง ในห้องเสวนาย่อย เรียนรู้จากหนังสั้นของเยาวชน

นำโดย ทีมเยาวชน มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการประชุมวิชาการและตลาดนัดประสบการณ์

“เพศศึกษาเพื่อเยาวชน” ครั้งที่ ๑ : ฮอมแฮง แป๋งตาง สร้างคน เพื่อละอ่อนเหนือ จัดเมื่อวันที่  ๒๔-๒๕  มกราคม  ๒๕๕๑ ณ โรงแรมลำปางเวียงทอง จังหวัดลำปาง โดย เครือข่ายเพศศึกษาและการพัฒนาเยาวชนภาคเหนือ